Tom,  Rozdzial

 1   1,  4 |         po nim brzozy, niebo się jasne zza szarych zaczęło ukazywać
 2   1,  4 |          kotlinie leżało jezioro jasne, lśniące jak oko, zdając
 3   1,  4 |      białym piaskiem przysypane, jasne lilije wyrosły, kwitną i
 4   1,  5 |          wzrost wyniosły, twarze jasne, modre oczy, jasne włosy...~
 5   1,  5 |        twarze jasne, modre oczy, jasne włosy...~Uśmiech poigrał
 6   1,  9 |     Piękne słońce majowe i niebo jasne dodawały uroczystemu obrzędowi
 7   2,  12|        wracało do swobody, duchy jasne zstępowały z niebios i poiły
 8   2,  14|       szeroko rozlane, świecące, jasne, a podróżni powitali je
 9   2,  14|     krwawe smugi na czarnym tle, jasne błyskawice, kłęby dymu,
10   2,  15|        szyderstwo miecz do boku. Jasne jego włosy, świeżo zmyte,
11   3,  27|     młode, kwitnące, na oczy ich jasne, i gniew a żal opanowały
12   3,  28|        budują wielkie i w środku jasne... Chramy boże wyniosłe
13   3,  29|         biały, w którego włosach jasne jeszcze, dawniej rude włosy
14   3,  29|         z których krople spadały jasne; zdało im się, że śpiew
15   3,  30| zakładzin grodu, a słońce wstało jasne i wesołe, aby mu przyświecać.