Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |        wojny skorzysta? Nie my, ino kneź nasz i jego słudzy.
 2   1,  7 |         szybciej coraz, patrząc ino, kędy umykać ma do lasu.~
 3   1,  10|       Niemców, Pomorców, Wilków ino nie widać - mówili - a oni
 4   1,  10|  potrącił i rzekł:~Zyrun! patrz ino na stary dąb... na stary
 5   1,  10|      wzrok może?~- To nie duch, ino zwierz! Albo żywy człek
 6   2,  12|       cię dziewczęta kochały... ino mi rękę daj, rękę daj! Bo
 7   2,  12|        czas.~- Nie mędrkuj, daj ino rękę... Jak wstanę, jak
 8   2,  15| pogłaskała po głowie.~- Słuchaj ino mnie - rzekła - choć białogłową
 9   2,  15|       ich pięknymi słowy, niech ino przybędą. Nie odstępuj od
10   2,  16|     łykami i uprowadzili w las, ino mi miał czas powiedzieć,
11   2,  21|         wam w głowie? A Niemców ino nie widać i jednego zrzuciwszy
12   3,  22|         a rozkazywać nie umiem, ino pszczołom moim, które słuchają
13   3,  24|     grzebać w kupach popiołu... ino gdzieniegdzie kostki bieleją...
14   3,  25|     którego dostąpić nie można, ino przez płomienie, a woda
15   3,  28|   niczego dostać, nic zobaczyć, ino ziemia, woda i lasy. Tu