Tom,  Rozdzial

 1   1,  2  |     fartuchem, naprzeciw mężowi, dając mu gwałtowne znaki, aby
 2   1,  3  |      Niemcowi na drzwi i wrota - dając do zrozumienia, by uchodził,
 3   1,  6  |        Porośli?... - począł, nie dając mu czasu na odpowiedź -
 4   1,  7  |    Ścibor! - krzyknął Doman znak dając ręką - sam tu! Dorodny chłop,
 5   1,  10 |        skórą, zamyślony, koniowi dając iść powoli - z oczów, które
 6   1,  10 |       żegnać wszyscy, ręce sobie dając a wzdychając.~Któż wie?
 7   2,  15 |     Przybiegł smerda znać o nich dając - coś ta gromada już buntem
 8   2,  15 | pogładziła młodzieńca pod brodę, dając mu kubek miodu.~- Jedź mi
 9   2,  18 |         ze strachu i koniowi nie dając wytchnąć darł się głębiej
10   2,  19 |          powitano ich jak braci, dając im miejsce poczestne. Stoły
11   3,  22 |         misce, obojgu po głowach dając naukę; u nas swoboda panuje,
12   3,  23 |     grożono. Wiary mu jednak nie dając, w pętach precz go nazad
13   3,  25 |        które jej życie ocaliło - dając mu się nieść, gdzie dola
14   3,  29 |       się rzucił na Pomorców nie dając im czasu rozwinąć. W ręku
15   3,  Dop|      trucizną, każdy ze stryjów, dając pocałowanie królowi, spełniał