Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |    Gospodarz pomyślał nieco.~- Czemu nie! Próbujcie szczęścia -
 2   1,  4 |      Wisło biała, matko biała, czemu mętne wody twoje? Jakże
 3   1,  7 |      ludzie na wiece zbierali, czemu by i dziś nie mogli? Pilno
 4   2,  13|   niego, dawno przewidział, ku czemu to idzie, i czuł, że Bumir
 5   2,  20| wszystko, nieprawda?~- Oj! oj! czemu by nie? - przyglądając się
 6   2,  21|        to nadszedł Chwostek.~- Czemu zostać nie mają? - zawołał -
 7   3,  22|     gromadę trudniej będzie... Czemu bym i ja kneziem nie miał
 8   3,  22|        hej! - przerwał drugi - czemu nie jednego z Kaniów? Ci
 9   3,  22|       swą mamy. Wstał Doman.~- Czemu nie na losy? - zapytał. -
10   3,  22|     dalej stara niezmieszana - czemu nie? Słyszałam ja, że tam
11   3,  25|       tak dobrze jak w domu.~- Czemu? - spytał Doman.~- Co wy
12   3,  26|       go wszyscy szanujecie. A czemu by i ten waszym kneziem
13   3,  28|  stronę Leszków go nawracając, czemu tamten się nie przeciwił.
14   3,  28|        i skórznie też ozdobne.~Czemu najwięcej się dziwił i czego
15   3,  28|        trudno z dala odgadnąć, czemu by uwierzyć trudno, ale