Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |           milczeć.~ ~Spojrzał nań czekając, by mu Gerda oczyma odpowiedział.
 2   1,  1 |   podróżnymi... Drgały leżąc... i czekając, kiedy się nucą...~Twarz
 3   1,  6 |      oglądać się za siebie...~Nie czekając już, aby mu tę radę powtórzono,
 4   1,  6 |       Wstrzymał się więc w sieni, czekając na starą babę, która wyszła
 5   1,  6 |         ostrzegały go, ażeby, nie czekając tu dłużej, z życiem i mieniem
 6   1,  9 |          głownie, aby dogorywały, czekając, aż ogień święty sam przygaśnie...~
 7   1,  9 |   odjechał...~Ludek stał jeszcze, czekając, czy się nie wróci, posłyszawszy
 8   1,  10| horodyszcza czeladź stała z końmi czekając, pasiono je popętawszy na
 9   2,  14|          brzegu stała łódź wielka czekając na pana, za nim biegiem
10   3,  22|  przybywali. Jedni stali z końmi, czekając, rychło się co pocznie,
11   3,  24|       piła i głową potrząsała nie czekając odpowiedzi. Kubek był już
12   3,  26|          Tam się ludzie rozbijają czekając, a mały Ziemko płacze, bo
13   3,  29|            patrzał ku Piastunowi, czekając rychłoli rzecze, aby lud
14   3,  29|          podniósł oczy odpowiedzi czekając, dziewczyny nie było u tynu,
15   3,  30|      wojsko od pochodu wstrzymać, czekając na obozowisku.~Piastun po