Tom,  Rozdzial

 1   1,  8 |        słyszeli... że nasza mowa ciągnęła się dawniej daleko za Łabę,
 2   1,  11|        zamilkła chwilę.~- Mówi - ciągnęła dalej powoli - przyjadą
 3   1,  11|       Znoska, a sama w las dalej ciągnęła. Karzeł legł na łące i w
 4   2,  15| niedowierzająco.~- Wierzcie mi - ciągnęła dalej Brunhilda - kneź żałuje,
 5   2,  16|   dźwigał, prosił jeść a używać.~Ciągnęła się tak dalej biesiada.
 6   2,  19|         swych leżących na polu i ciągnęła do dworu Koszyczkowego syna.
 7   2,  21|         jak rzekli, część kmieci ciągnęła do domu, druga się położyła
 8   3,  22|    przydała?~- Dopiero na wiec - ciągnęła dalej stara niezmieszana -
 9   3,  23|          rodzonych. Chciwość ich ciągnęła i zwierzęca dzikość.~Przebiegłszy
10   3,  24|          co się w pogoń puściła, ciągnęła rannego Domana, którego
11   3,  25|     rękami przy ogniu siedzieć - ciągnęła powoli Jaruha - bo też to
12   3,  25|     Jaruha, a gdy Doman milczał, ciągnęła znowu dalej:~- Czy ona wam
13   3,  25|           coraz żywiej i śmielej ciągnęła. - Wy się tu męczycie, dziewucho!...
14   3,  25|          zna, a Jaruha tak dalej ciągnęła:~- Jednego czasu była na
15   3,  29|     Sambor, a wszystkich ich tam ciągnęła Dziwa, którą radzi zobaczyć