Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 | starzec się smerdzie pokłonił, chociaż ten mu nie myślał oddać
 2   1,  4 |          czuję ludzi dokoła... Chociaż oczy nie widzą...~Wtem smerda
 3   1,  6 |      wybuchy coraz swarliwsze. Chociaż żadnego wyrazu pochwycić
 4   1,  6 |   siadł na niej sam, ociężały.~Chociaż księżyc świecił jasno, zapalono
 5   1,  8 |       mogła po stronie knezia, chociaż okrutnik był i dla nikogo
 6   1,  8 |   opuścili zagrodę Piastunową. Chociaż ludzi swoich zostawił stary
 7   2,  13|     rzekł ostrożnie parobczak, chociaż świadkiem był, gdy padał
 8   2,  16|       Nazajutrz rano Chwostek, chociaż się tym pocieszał, że go
 9   2,  19|   przemykające się postacie.~A chociaż Piastun nie spodziewał się,
10   3,  24|        dziwnie wesoły i jasny, chociaż nogi za to ledwie się wlokły.~
11   3,  26|   wszyscy poczęli mówić o nim, chociaż między kmieciami jednym
12   3,  28|  zażywał. Nie był też żonatym, chociaż kobiet dwór był pełen, które
13   3,  28|    Piastuna przyjął jako inni, chociaż mógł mu być nie bardzo wygodnym.~-
14   3,  28|     niektórzy z proporczykami, chociaż na kamiennych młotach i
15   3,  30|   kmiecego wyniesionym został.~Chociaż płaszcz kneziowski i czapkę