Tom,  Rozdzial

 1   1,  9 |     sobie nie podawali. Młodszy brat stał milczący za Ludkiem,
 2   1,  10|         się, cieszyli niedługo. Brat rodzony wnet bratu był sługą...
 3   2,  12|  chłopców, aby siostrę obronić!~Brat zamilkł, a Żywia, rzucając
 4   2,  13|        progu ukazał się Domanów brat, Duży. Myszko wstał i podszedł
 5   2,  13|    przyznać się - cicho szepnął brat młodszy - za dziewką poleciał
 6   2,  13|      włóczymy się po lesie...~- Brat mój się okaleczył, leży
 7   2,  21|       wstał, wtem go wyprzedził brat najmłodszy, którego zwano
 8   3,  24| pośpieszył nad granicę, młodszy brat gospodarzył.~U wrót stanąwszy
 9   3,  24|        go, wyglądano co chwila. Brat miejsce jego zasiadał przy
10   3,  24|         dziewczynie, którego mu brat ustąpił. A tuż i korowaj
11   3,  25|      Wygrana moja...~Jedzie pan brat, jedzie, spojrzał na staruchę
12   3,  25|          Nie poznał mnie własny brat... Wygrana moja...~Jedzie
13   3,  27|        sczeznąć marnie z ziemi, brat na brata ręce kładnie, ojciec
14   3,  29|       Ja bym rad jechał - rzekł brat Ludek - ale mnie serce zaboli
15   3,  30|  bratowe cisnęły się ją witać - brat biegł pytać, co się stało.~