Tom,  Rozdzial

  1   1,  1  |             i starszy się rozglądał, aby wybrać drogę, gdy z gęstwiny,
  2   1,  1  |            zatruwają. Obawiałem się, aby ich tam więcej nie było.
  3   1,  1  |           naprzód zakrzyczał groźno, aby szły precz, ukazując im
  4   1,  1  |     zaopatruję, komu czego trzeba... aby żyć...~Stary się czegoś
  5   1,  2  |             wiatr i pluły przed się, aby im jakiego nie rzucił czaru.~
  6   1,  2  |            dając mu gwałtowne znaki, aby z nią pomówił na osobności.
  7   1,  2  |              skupiły się około niej, aby to cudo oglądać. Szybko
  8   1,  2  |             splunął nań nieznacznie, aby czary odpędzić.~Wisz zamyślony
  9   1,  2  |             rzekł gospodarz - chyba, aby mi synowie włożyli do mogiły...
 10   1,  2  |             siekierę bożą, kamienną, aby się u swoich bogów nią wyświadczył,
 11   1,  3  |             zrywając się przed nimi, aby ich łajać, przeprowadzając
 12   1,  3  |              się do nich przed rosą, aby im skrzydła nie ociężały.~
 13   1,  3  |    zaciosujecie znaki po drzewach... aby potem poprowadzić...~- Spokojny
 14   1,  3  |                Kneź surowo zakazuje, aby się tu obcy po kraju nie
 15   1,  3  |           pachołków skoczyło z koni, aby rozkaz jego wykonać. Smerda
 16   1,  3  |            kątach i zbiegły do lasu, aby się z obcymi ludźmi zuchwałymi
 17   1,  3  |         miodu, które zaraz niesiono, aby sobie gardła zalali. Gospodarz,
 18   1,  3  |            garnuszkami czerpać jęli, aby ugasić pragnienie. Hengo
 19   1,  3  |         kamienie wetknięte zapalono, aby izbę oświecały.~Zobaczywszy
 20   1,  3  |            śmiał ozwać się głośniej, aby obcy nie posłyszeli głosów
 21   1,  3  |               gdy stary dał mu znak, aby z nim za wrota szedł, i
 22   1,  4  |             piwa i placki dla gości, aby o głodzie ze dworu nie wyjechali.
 23   1,  4  |         smerdzie ją trzeba było dać, aby złej woli nie miał i nie
 24   1,  4  |              duchy mu usta zamknęły, aby ich tajemnic nie zdradził.~
 25   1,  4  |             oczy wybrano w młodości, aby dusza w drugi świat patrzała.
 26   1,  4  |            dłonią ucisnąwszy struny, aby dźwięku wydać nie śmiały,
 27   1,  4  |            śmiały, usta zacisnąwszy, aby się z nich głos nie dobył~
 28   1,  5  |              ciemnicy, oczy wyłupić, aby szkodliwym nie był, zawsze
 29   1,  5  |              tylko czekać skinienia, aby się rzucić na niego. Obchodzili
 30   1,  5  |          kiwnąwszy głową, dało znak, aby szedł za nim.~Gerdzie poleciwszy
 31   1,  5  |       niewiasta, dała znak ciekawym, aby odeszły precz, odprawiła
 32   1,  5  |              znak dał ten pierścień, aby wiara dana mi była.~Zbliżył
 33   1,  5  |             powracać - dodał Hengo - aby stanąć u boku miłościwego
 34   1,  5  |              jest jeszcze. Nie chcę, aby patrzali, co tu się dziać
 35   1,  5  |            się dziać musi, nie chcę, aby zawczasu z własną krwią
 36   1,  5  |           się niespokojnie, bo czas, aby im rzucono strawę... Zobaczycie,
 37   1,  6  |            przypomniał, ręką skinął, aby się Hengo zbliżył doń jeszcze.
 38   1,  6  |          siebie...~Nie czekając już, aby mu tę radę powtórzono, ruszył
 39   1,  6  |            choć mogłem i warci byli, aby im głowy pospadały... Po
 40   1,  6  |         tylko kilka zostało u mostu, aby ciała pomordowanych pozabierać.~
 41   1,  6  |       resztki swego towaru i mienia, aby co prędzej z grodu wyruszyć.
 42   1,  6  |           wreszcie dał znak chłopcu, aby ustąpił. Nie było czasu
 43   1,  6  |             się jej wszakże Niemiec, aby nie spotkać groźniejszych
 44   1,  6  |         dążyli do brodu już znanego, aby się przebrać na drugi brzeg
 45   1,  6  |            mogły, i ognia naniecili, aby nim odegnać zwierza. Sklecili
 46   1,  6  |           się córki od matek uczyły, aby je oddać swym dzieciom,
 47   1,  6  |        nadeszli, chłopiec strwożony, aby się jego wielomówność nie
 48   1,  6  |           tylko znak ojcu powiekami, aby szedł i nie pytał.~Gdy Hengo
 49   1,  7  |           gospodarza, który pragnie, aby mu się w oczach domostwo
 50   1,  7  |              dzieje.~- To róbmy tak, aby lepiej było - odparł Doman.~-
 51   1,  7  |              dworach nie mówiąc nic, aby języka powziąć. Jedźmy razem,
 52   1,  7  |          zwołamy, boć stanie na tym, aby się zebrał, dawno go już
 53   1,  7  |         dworach, zagrodach, chatach, aby starszyzna przyszła, lecz
 54   1,  7  |           Kupały też nie tak daleko, aby rzecz poszła w odwłokę.~
 55   1,  7  |             biegnąc żywo na przełaj, aby go nie mógł wyminąć. Gdy
 56   1,  7  |           gdzie się wylizał i odżył, aby posłużyć teraz do zabawy.~
 57   1,  7  |        drudzy też czynili, co mogli, aby mu sprostać. Wisz patrzał
 58   1,  7  |            mają, czy odstąpić precz, aby go na próżno nie dręczyć.
 59   1,  7  |         chcecie? co? Zwołajcie wiec, aby się na nim pokłócić i zwaśnić?
 60   1,  8  |         mieli, a te zasiewali tylko, aby im chleba , nie zabrakło.
 61   1,  8  |             Było już w obyczaju ich, aby się zbytnio o dostatki nie
 62   1,  8  |          wrót jakby umyślnie leżała, aby na nich przysiąść można.~
 63   1,  8  |           Konie puszczono na łączkę, aby się pasły, siedli pod dachem
 64   1,  8  |            tośmy do ciebie przyszli, aby się radzić... Wiec zwołać
 65   1,  8  |             oczy wyłupiono, puszczą, aby sobie w świat szedł. Kto
 66   1,  8  |           Ciałośmy ledwie odzyskali, aby je poczestnie spalić na
 67   1,  8  |              odchodzić, dał mu znak, aby się zatrzymał. Jaga z kądzielą
 68   1,  8  |            postanowiono między nami, aby wici wysłać po mirze i na
 69   1,  8  |        oznajmieniem... Nie chciałem, aby niespodzianie spadło nieszczęście
 70   1,  8  |            tchu wpław przez jezioro, aby wam oznajmić o tym. Dziś,
 71   1,  8  |          Milcząc dał znak Samborowi, aby szedł za nim, i powlókł
 72   1,  8  |         małego chłopca na podjezdku, aby dawał znać przodem, gdy
 73   1,  8  |          swoich ludzi rozstawił tak, aby ich widać nie było ani przygotowań
 74   1,  9  |           stron, jakby się obawiała, aby z niej się kto ucieczką
 75   1,  9  |              spodziewając się wcale, aby tu nań oczekiwano... Sambora
 76   1,  9  |        trochę.~- Nie byłbym od tego, aby mu się pokłonić - rzekł
 77   1,  9  |           Idźcie, jeśli nie chcecie, aby się tu krew polała... A
 78   1,  9  |              począł wołać na swoich, aby się cofali.~Co pozostało
 79   1,  9  |       naprzeciw nich straż postawić, aby się nocą niespodzianie nie
 80   1,  9  |              na ławie, podparty tak, aby się żywym niemal mógł zdawać
 81   1,  9  |          odbywał, stał przeznaczony, aby z nim spłonął na stosie...~
 82   1,  9  |         córki jeszcze, dała im znak, aby uszły z drogi; rzuciły się
 83   1,  9  |             za nią, wskazała matkom, aby je wzięły na ręce... Szła
 84   1,  9  |            popiołu. Zsuwano głownie, aby dogorywały, czekając, aż
 85   1,  9  |          niosąc popielnicę glinianą, aby w nią zgarnąć nie dogorzałe
 86   1,  9  |         wiekiem. Dzieci cisnęły się, aby każde mogło swą drobną pomieścić
 87   1,  9  |             nie będziecie mieli rąk, aby się upomnieć o krew, by
 88   1,  10 |              nim szła precz choroba. Aby zdrowie odzyskać, duchom
 89   1,  10 |               jakby stworzoną na to, aby w niej pszczoły dzikie barci
 90   1,  10 |             przybyli. Radzić trzeba, aby stary obyczaj polański nasz
 91   1,  10 |             Drudzy wrzawę podnosili, aby tamto wołanie zgłuszyć.~
 92   1,  10 |             Czekać! - wtrącił inny - aby nas po jednemu, jak Wisza,
 93   1,  10 |            już zwolenników Chwostka, aby ich na sztych nie wydali...
 94   1,  10 |             słyszeli.~Myszki wołali, aby na gród ciągnąć i wywracać
 95   1,  10 |            też skinąć stamtąd mogli, aby im w pomoc szli... a wówczas
 96   1,  10 |              na wyższym brzegu wału, aby go lepiej słyszano, i stamtąd
 97   1,  10 |            nie widząc i nie słysząc, aby się coś ruszało, ośmielił
 98   1,  10 |              złym, białym i czarnym, aby im nie przeszkadzały; po
 99   1,  11 |         płakać, znowu młodość nosić, aby stracić!... O! nie! nie!...
100   1,  11 |           starą oddarła z niego pas, aby mu było czym obwiązać głowę.
101   1,  11 |            Ty, Znosku, niewart tego, aby ciebie żywiono, boś ty dużo
102   1,  11 |             dosyć było tego imienia, aby je spłoszyć. Porwały za
103   2,  12 |            pozłoconych wierzchołków, aby ognie rozniecić i pieśni
104   2,  12 |        tymczasem suche tarli drzewo, aby zrobić ogień boży, który
105   2,  12 |             Jest was dosyć chłopców, aby siostrę obronić!~Brat zamilkł,
106   2,  12 |              nich i rwały za rękawy, aby szły z nimi. Powoli i na
107   2,  12 |           swoich i stała na czatach, aby do "stada" nie dopuścić
108   2,  12 |             go znajomi i nieznajomi, aby z nimi pił, aby szedł z
109   2,  12 |          nieznajomi, aby z nimi pił, aby szedł z nimi - odmawiał.
110   2,  12 |            Kupale.~Poili ją wszyscy, aby gniewna nie pomściła się
111   2,  12 |        Jeszcze ci mogę lubczyku dać, aby cię dziewczęta kochały...
112   2,  12 |             i napaść na dwór Domana, aby się pomścić gwałtu i zniewagi,
113   2,  12 |           kazała go puścić i nagnać, aby do swojego wracał stada.~
114   2,  13 |           Niemców posłał i Pomorców, aby mu w pomoc przybywali; chce
115   2,  13 |             stanąć na czele gromady, aby mu się to nie stało, co
116   2,  13 |                 a wszystko to tylko, aby jednego ze swoich posadzić
117   2,  13 |           Domanowi przyszło na myśl, aby się chorobą posłużyć; w
118   2,  13 |          Jutro mu powiecie ode mnie, aby pamiętał, co mówiłam i z
119   2,  13 |               babę tylko namówiwszy, aby mu się wykłamać pomogła.
120   2,  13 |             się brała do postronków, aby z ochotą wielką spełnić
121   2,  13 |         powlókł się nad ranem w las, aby go nie schwytano znowu,
122   2,  14 |            się zabiłam go. Nie chcę, aby się jego krwi mścili...
123   2,  14 |          Dziwa pobladła, ulękła się, aby jej nie odepchnięto. Stary
124   2,  14 |          zasłonie podnieść ją miała, aby się dostać tam, skąd już
125   2,  14 |   niespokojnie pokrzykiwało latając, aby się stąd na powrót wydobyć.~
126   2,  14 |              będzie - dodał.~Chciał, aby mu opowiedziała, jak mu
127   2,  14 |             nie, czy posłał do nich, aby popłoch rzucić i do obrony
128   2,  15 |         jakby się goniły i zbierały, aby drugą burzę zrobiły. Pomiędzy
129   2,  15 |               przekleństwami miotał, aby wszystko sczezło i szło
130   2,  15 |              nowiny trzebią na pole, aby zboże rodziły, wprzódy je
131   2,  15 |     szpiegował mieszając się w tłum, aby donosić pani.~Wszedł chłopak
132   2,  15 |             Twarde zęby trzeba mieć, aby gród ukąsić - rzekł - niechby
133   2,  15 |             najmilej by był powitał, aby na wieżę posadzić. Śmiało
134   2,  15 |            moc nad sobą. Chcieliśmy, aby kneź u nas silny był przeciw
135   2,  15 |           nie na tośmy mu siłę dali, aby nam karki nią łamał. Wy,
136   2,  15 |      przybędą. Nie odstępuj od tego, aby tu zaraz jechali. Rozumiesz?~
137   2,  16 |        wierzch stołba posłano straż, aby się z wysoka rozpatrywała
138   2,  16 |             smerdą poszedł na stołb, aby wnętrze obejrzeć.~Ogromna
139   2,  16 |               i piece do chleba, tak aby zamknięci na stołbie długo
140   2,  16 |       Hadona-ście przysłali do mnie, aby mu konia dać. Zaledwie się
141   2,  16 |             Chwost zaraz słać ludzi, aby go odbić, ale czyja była
142   2,  16 |             mimo zaręczeń stryjenki, aby go dodani mu ludzie w lesie
143   2,  16 |     patrzałem, gdy żelazo mi utopił, aby dobyć oko, i rzucił je,
144   2,  16 |                radzieśmy i uradzili, aby jechać do niego. Ratując
145   2,  16 |         Zabił jedno, oślepił drugie, aby się dłużej męczyło, o zgodzie
146   2,  16 |         kołacze i placki świąteczne, aby nic nie brakło na te gody.~
147   2,  16 |              się hardo. Prosił tedy, aby mu rzekli co poczynać.~Mściwój
148   2,  16 |          tego nie przyszło - rzekł - aby się pan ze sługi targował.
149   2,  16 |             pod słońcem. Zapraszała, aby pili i próbowali. I zaraz
150   2,  16 |        dworem. A głęboki dół wybrać, aby ich psy nie wywlekły, bo
151   2,  16 |          dole jak zdechłe zwierzęta, aby gnili marnie i robakom za
152   2,  17 |         który Leszka wypuścił tylko, aby stryjów do siebie ściągnąć,
153   2,  17 |          drodze nie dopadł stadniny, aby go zmienić. Podjechał do
154   2,  17 |        biednego chłopca sprowadzono, aby go pieśniami rozrywał. Ojciec
155   2,  17 |            Ledwie z życiem uszedłem, aby wam wieść przynieść. Uchodzić
156   2,  17 |           wyprostował się i zawołał, aby mu oszczep, miecz i łuk
157   2,  17 |          Idźmy gdzie indziej radzić, aby nam nie śmierdział ten Chwostykowy
158   2,  17 |         Wizuna jęli wołać niektórzy, aby z chramu wydał im stanice,
159   2,  17 |      wszędzie będą gotowe po górach, aby na dany znak zapalić je
160   2,  17 |             rozkazu, cicho siedzieć, aby Chwost o niczym nie wiedział.~
161   2,  18 |      odkładano łowy. Namówiła ludzi, aby przeszkody wynajdywali.
162   2,  18 |            znaków po niebie i ziemi, aby mu co nad głową nie zakrakało
163   2,  18 |           Smerda umyślnie zarządził, aby najmłodsza z dziewcząt kneźny
164   2,  18 |         znaczną przestrzeń od kraju, aby się dostać do gęstwiny i
165   2,  18 |              Konia więc gnał szybko, aby się dostać do kniei, gdy
166   2,  18 |        knezia, ale ten jej zagroził, aby nie śmiała na krok ku niemu
167   2,  18 |           niemiłosiernie szkapy swe, aby napastników wyprzedzić.
168   2,  18 |           dochodziło. Obawiając się, aby ono ich nie zdradziło, smerda
169   2,  18 |             jezioro było i gród, ale aby się stąd wyrwać bezpiecznie,
170   2,  18 |              wrócił i dał znak panu, aby z kryjówki wyszedł.~- Jesteśmy -
171   2,  18 |            po knezia, który z obawy, aby poznanym nie był, kołpak
172   2,  18 |              to do praw gościnności, aby z obcego człowieka więcej
173   2,  19 |     kneziowskie spędzano z pastwisk, aby ich nie zajęli kmiecie,
174   2,  19 |             czeladź tylko uzbrojono, aby z innymi ciągnąć mogła.~
175   2,  19 |              tuż parobczak nadbiegł, aby zabrać konie. Piastun ich
176   2,  19 |              przedsieni i świetlicy, aby się naprzód chlebem rozłamać.
177   2,  19 |        niewiastę, która się ukazała, aby jadło i napój przygotowano.~-
178   2,  19 |              gdyż coraz wtrącał coś, aby się o nowej wierze dowiedzieć.~
179   2,  19 |              nie pragnął nic nad to, aby się mógł w swych kręgach
180   2,  19 |        łączyć się z nimi zapragnęli, aby pokój wyjednać, bo Niemców
181   2,  19 |         Piastun - wybierzemy innego, aby nam dowodził, ten zaś okrutnik
182   2,  19 |              i lud wszelkie ciągnie, aby go obalić.~Rozpowiadał im
183   2,  19 |              na ziemię syna swojego, aby nową wiarą świat odrodził,
184   2,  19 |             Jakże Bóg mógł zezwolić, aby go męczono? - zapytał.~-
185   2,  19 |              to dobrowolnie dlatego, aby okazał, że jest Bogiem,
186   2,  19 |              okazał, że jest Bogiem, aby umęczony zmartwychwstał
187   2,  19 |          Piastun nie spodziewał się, aby mu goście przybyli, wszyscy
188   2,  19 |           począł zachęcając Polanów, aby się z braćmi Morawcami i
189   2,  19 |            młodszego z gości prosił, aby mu je naznaczył.~Wstał tedy
190   2,  19 |           usunęli się opodal trochę, aby naradzie starszyzny nie
191   2,  19 |              Wzywała słońca jasnego, aby promień szczęśliwy zesłało
192   2,  19 |              na głowę chłopca; rosy, aby go oblała i rość mu pomogła;
193   2,  19 |             i rość mu pomogła; wody, aby go napoiła życiem i męstwem;
194   2,  19 |             życiem i męstwem; ziemi, aby w niego wlała ducha, aby
195   2,  19 |             aby w niego wlała ducha, aby rosnął dąb, świecił jak
196   2,  19 |             się obejrzano za obcymi, aby im dać w pochodzie miejsce
197   2,  20 |               a drugiego wybierzemy, aby zgoda była.~- Zgoda!! tak! -
198   2,  20 |               Ognisko gorzało tylko, aby Znicz nie wygasał. Dym prosto
199   2,  20 |             ale ją trwoga ogarniała, aby nawet u ołtarza zemsty nie
200   2,  20 |        żupanem nie był, na to chata, aby gościom się otwierała. Chodźcie. -
201   2,  20 |          szpary na pół się zgiąwszy, aby jej nie widziano, śledziła
202   2,  20 |            powiedzieć było potrzeba, aby precz szedł sobie - wstała
203   2,  20 |             się drugą stroną chramu, aby z nim nie spotkać u wyjścia.
204   2,  21 |             lasami, manowcami aż tu, aby wam uścisnąć nogi...~A tu
205   2,  21 |           chcesz ich teraz wyprawić, aby pochwyciła czerń i zadała
206   2,  21 |            rzuciły się matce do nóg, aby im zostać dozwoliła. Nogą
207   2,  21 |              gotować. Muchę zwołano, aby czółen gotował. Zdjęto im
208   2,  21 |              zarosłe brzegi, w cień, aby się prześliznęła nie postrzeżona.
209   2,  21 |            kazali most walić kołami, aby się zapadł i obalił prędzej.
210   2,  21 |              Myszko. - Zgładził ich, aby po nim nikt nie został...
211   2,  21 |              Zwołano wnet pachołków, aby zebrawszy ciała zanieśli
212   2,  21 |           jakby naumyślnie zapalony, aby na nim zgorzeć mogli.~Patrzał
213   2,  21 |           koniu, głowę zwiesiwszy.~- Aby tylko Niemcowie nie przyszli
214   2,  21 |         pozostała legła szeroko, tak aby ani strzała, ani kamień
215   2,  21 |          głośniej. Skoczyli śmielsi, aby ciało biednego uratować;
216   2,  21 |         zgniecione wyniesiono ciało, aby je spalić zaraz na stosie.~
217   2,  21 |         wrota dla ochrony trzymając, aby kamienie spadające moc straciły,
218   3,  22 |           gospodarz przy swoim stał, aby raczej do pszczół iść niż
219   3,  22 |             pozakopywano i popalono, aby powietrza nie psuły; wszystko
220   3,  22 |       wszyscy i najstarszych wołano, aby zagajali. Najsędziwszy wiekiem
221   3,  22 |           przez jezioro uprowadziła, aby z odsieczą naśpieszali.
222   3,  22 |           łakome ptastwo nadciągało, aby złupić mrowisko... Zebrała
223   3,  22 |       szczętu... wszystkich równo... Aby ono to i tu tak nie było,
224   3,  22 |          mocno nalegali na Piastuna, aby z nimi nazajutrz na wiec
225   3,  22 |        przerwał Myszko - czy lepiej, aby nas jedli Niemcy, czy aby
226   3,  22 |            aby nas jedli Niemcy, czy aby swój za łeb wziął?~Gospodarz
227   3,  22 |            do koła szli, prosili go, aby im radę dał, co czynić mieli
228   3,  22 |          odmawiano. Silnym był dość, aby je wymóc, gdyby mu się kto
229   3,  22 | najprzebieglejszych ludzi na zwiady, aby dopytali, gdzie się nieprzyjaciel
230   3,  22 |         położył się z ludźmi w gaju, aby nocą ich nie zdradziły ogniska
231   3,  23 |              naprzeciw nim wystąpić, aby dalszą zaprzeć drogę, bo
232   3,  23 |            postanowił ciągnąć cicho, aby ich na noclegowisku napaść
233   3,  23 |             drzewach chodzić umieli, aby przepatrywali, gdzie się
234   3,  23 |      spodziewali się znać najeźdźcy, aby im kto śmiał czoło stawić,
235   3,  23 |            pociskali żelazne blachy, aby im lżej dychać było.~I leżąc
236   3,  23 |         śmiechy. Czasem wstał który, aby do jeńców pójść i łuku na
237   3,  23 |             tej strony mieli ludzie, aby nikt nie uszedł z życiem.~
238   3,  23 |          pasa róg wziąwszy dał znak, aby się rzucono na Pomorców.~
239   3,  23 |            im łby podnosić za włosy, aby zajrzeć w oczy. Pomorcy,
240   3,  23 |          opodal, drew przyrzuciwszy, aby się ciała podopalały do
241   3,  23 |             zdano jeńców pomorskich, aby ich odprowadzili i jako
242   3,  23 |              na postronku prowadził, aby mu nie uszedł.~Tak gdy Dobek
243   3,  23 |        zwycięstwa, lękając się może, aby wojsko w ręku mając po władzę
244   3,  23 |        powtarzając rozkazy wyroczni, aby wybrano pokornego, ubogiego
245   3,  23 |             prosić trzeba niż ludzi, aby oni nam dopomogli. Łatwiej
246   3,  23 |             Leszków nikt nie chciał, aby się za krew swoją nie mścili.
247   3,  23 |              więc u wszystkich myśl, aby wybrać takiego, co by pokornym
248   3,  24 |              trzeba ją było okurzyć, aby czar i uroki zadane odczynić...
249   3,  24 |         mówili sobie:~- Wolelibyśmy, aby poszła za swoim, za zdunem...
250   3,  24 |              i na gwałt się weselić, aby wieczór ten złą dla życia
251   3,  24 |       jeziora, drudzy czekali wroga, aby dopiero gdy bliżej naskoczy,
252   3,  24 |         zbójom!~Drugi naglić począł, aby mówił, kto na gród prowadził,
253   3,  24 |             języka. Lękali się może, aby ich znowu nie zaskoczono,
254   3,  25 |    trwożliwie. Wizun zawołał na nią, aby podała ciepłego napoju.~
255   3,  25 |               sama z sobą biedujące, aby myśli zebrać rozprzęgłe.~-
256   3,  25 |             i czółna wiązać chcieli, aby się dostać na Lednicę po
257   3,  25 |             i przelękła. Lękała się, aby jej kto nie schwycił tu,
258   3,  25 |              wezwano do dwu chorych, aby im posługiwała. Nie wymawiając
259   3,  25 |             wysłała Dziwę dnia tego, aby w ogródku różne zioła zrywała,
260   3,  25 |    przypłynęło. Trzeciego wyprawiła, aby jej gwiazd na sznurek nanizał,
261   3,  25 |            tuś!~Zlękła się królewna, aby jej nie połknął, nie schwycił,
262   3,  26 |             być... i każdy się lęka, aby gdy równy mu wczoraj nim
263   3,  26 |           wolą było niebios i bogów, aby ten, a nie kto inny, został
264   3,  26 |       Niechaj i Doman jedzie z nami, aby okazał rany i powiedział,
265   3,  26 |        Ziemek młody, syn gospodarza, aby miał staranie o ojcowskiej
266   3,  26 |            na nich położywszy rżała, aby ją do zagrody wpuszczono.~
267   3,  26 |           prosić go zaczęli usilnie, aby woli gromady zadośćuczynił.
268   3,  26 |            Przychodzimy jeszcze raz, aby mężowi sprawiedliwemu w
269   3,  26 |            biorę, dzierżyć będę tak, aby ład krzewiła, aby sprawiedliwość
270   3,  26 |          będę tak, aby ład krzewiła, aby sprawiedliwość niosła, a
271   3,  26 |         Proszono znowu gości obcych, aby miecz i laskę błogosławili,
272   3,  26 |          oswobodzonym chwycił konia, aby do matki z wieścią dobrą
273   3,  26 |    najlepszego, staw stoły i kadzie, aby ci, co mnie wynieśli, z
274   3,  26 |        pospieszyli kmiecie z darami, aby ich krwi pan wstydu nie
275   3,  26 |            na wsze strony rozsyłano, aby ktokolwiek oszczep mógł
276   3,  26 |           się obładowane nią w lasy, aby spocząwszy i pozbywszy się
277   3,  27 |             co do ich rodu należeli, aby ich nie wytępiono i zemsty
278   3,  27 |            nie mieszając do rozmowy, aby słowem jakim nieostrożnym
279   3,  27 |          niecierpliwie domagali się, aby ich dla rozmowy do Miłosza
280   3,  27 |       ukazując go rozkazał stróżowi, aby natychmiast niósł ten znak
281   3,  27 |             brodzie, skinął na żonę, aby dzieci precz do dworu odwiodła,
282   3,  27 |              czekać tylko skinienia, aby się rzucić na nich.~- My
283   3,  27 |            za nimi słyszeć się dało, aby kneziów wydano.~Straż, nad
284   3,  27 |          dzieje, pobiegł do Miłosza, aby mu oznajmić, że całe wojsko
285   3,  27 |               ludzi mu przekupywano, aby otworzyli wrota oblegającym.~
286   3,  28 |               nie mógł się strzymać, aby nie zapragnąć dokazać tego,
287   3,  28 |           Powrócił z postanowieniem, aby korzystać z Niemca, przekraść
288   3,  28 |      naradzali się na osobności, tak aby ich nie podsłuchano. Dobek
289   3,  28 |             tego po cichu nakłaniał, aby kmiecia rzuciwszy dawnych
290   3,  28 |     szpiegiem i zdrajcą, podesłanym, aby ich siły obliczył i dał
291   3,  28 |              lub sobie zakupywać je, aby powrócić do dziedzictwa
292   3,  28 |    złagodniawszy zaczął go namawiać, aby i on, i przyjaciele, których
293   3,  28 |             Weźmiemy ich w kleszcze, aby nic nie uszło. Innych, co
294   3,  28 |            przedniejszych, namówcie, aby toż samo uczynili.~Dobek,
295   3,  28 |          dusił za gardło, zmógł się, aby przyjąć te łaski, jak było
296   3,  28 |          tylko, rychłoli się wyrwie, aby się obozowi cokolwiek przypatrzyć.~
297   3,  28 |          całą siłą dążył ku granicy, aby przeciw nim stanąć i zaprzeć
298   3,  28 |            tak się pokierował Dobek, aby się jeszcze piechocie i
299   3,  28 |            sobą różnych darów dosyć, aby nimi do pozyskania więcej
300   3,  28 |              i konie pętać przyszło, aby je puścić na paszę, Dobek
301   3,  28 |             ogień tylko podkładając, aby Hengo upiekł mu się żywcem.~
302   3,  28 |            Dobek zbyt był wzburzony, aby nawet mógł łajać - iskrzyły
303   3,  28 |           Hengo w męczarniach skona, aby się od trupa oddalić.~Miotając
304   3,  28 |             sami każdego opatrywali, aby z gołymi nie szedł rękami.
305   3,  28 |             szło po wszech ziemiach, aby Międzyrzeczanie, Kujawiacy,
306   3,  28 |       cichości, nie rozbiegając się, aby nieprzyjaciel zawczasu się
307   3,  28 |         zaprawiał, szedł w pośrodku, aby własnymi na wszystko patrzeć
308   3,  28 |              go na gorących węglach, aby smaczniej im jeść było,
309   3,  28 |           już przodowników wysyłano, aby Polanom drogę zabiegli od
310   3,  28 |         także nadążać było potrzeba, aby się im nie dać wyścignąć.
311   3,  29 |            czekając rychłoli rzecze, aby lud szedł na spotkanie.
312   3,  29 |             które życie odzyskiwały, aby się z nową zajadłością rzucić
313   3,  29 |             lasy. Leszkowie z obawy, aby ich nie pochwycono, już
314   3,  29 |               Nie śpieszono grzebać, aby i ptakom niespokojnie unoszącym
315   3,  29 |             Jutro pogrzebiemy ciała, aby nie kaziły powietrza i ziemi,
316   3,  29 |         Piastun rozstrzygł rozkazem, aby Luty i Bolko Czarny ruszyli
317   3,  29 |               Sambor skoczył na ląd, aby go wyciągnąć. Dziwa przystąpiła
318   3,  29 |          nagląc, dopytując, badając, aby mówił im o zwycięstwie,
319   3,  29 |          łąkę i ciągnął ku brzegowi, aby się w czółnie położyć, gdy
320   3,  29 |           postrzeżony, aż zakaszlał, aby nań zwróciła oczy.~I podniosła
321   3,  30 |            nie pobierzemy w niewolę, aby nas sąsiadów nie zmawiali.~
322   3,  30 |          twarze na samą tę wzmiankę, aby wojsko od pochodu wstrzymać,
323   3,  30 |              z gości wstał i prosił, aby mu jako druhowi słowo rzec
324   3,  30 |        posłano po dworcach kmiecych, aby ze stad i komór, co potrzeba
325   3,  30 |        słońce wstało jasne i wesołe, aby mu przyświecać. Piast ze
326   3,  30 |              do pługa ręki przyłoży, aby robota była zgodną i silną.~-
327   3,  30 |         pokryty, chleb leżał na nim, aby go doma nie brakło. Gdy
328   3,  30 |             Piastunowe na gród nowy, aby pierwsze ubóstwo jego i
329   3,  30 |              swej siermięgę wieszał, aby mógł na nią patrzeć, pod
330   3,  30 |             dworu ul kazał postawić, aby mu jego barcie leśne przypominał.
331   3,  30 |        Ziemowita, tak chował ojciec, aby obyczaju ziemiańskiego nie
332   3,  30 |              a myślał, co ma począć, aby albo z serca zbyć dziewczynę,
333   3,  30 |            usłyszeli, starajcie się, aby rychło za mną pogonić nie
334   3,  30 |            Dziwa przyśpieszyć kroku, aby się z nim sam na sam nie
335   3,  30 |           mogła.~Wolała tedy stanąć, aby mu nie okazać, że się go
336   3,  30 |             tamtą pokierować stronę, aby nie obawiając się pogoni
337   3,  30 |      rodzicielskiego brać ją chciał, aby nie mówiono, że porwał dziewkę
338   3,  Dop|            rozruchów na taki środek, aby obrano słup za metę, do
339   3,  Dop|   najwidoczniejszym rozwiesić kazał, aby oczom jego obecne przypominały
340   3,  Dop|           jego, która obawiając się, aby oni kiedy w miejsce jej
341   3,  Dop|             się bliskim zgonu, żąda, aby z nim razem stypę, to jest
342   3,  Dop|             sługi podać sobie miodu, aby przy ostatnim uścisku zatwierdzić
343   3,  Dop|          najpierw królowi Popielowi, aby go pokosztował, a drudzy
344   3,  Dop|     Przywiedliśmy tu cały ten ustęp, aby o powieści Długosza dać
345   3,  Dop|        wszystkim potomkom pokazywać, aby się wyrzekli pychy i próżności...~