Tom,  Rozdzial

 1   1,  5 |    posłanie od mojego ojca? - zawołała.~- I od synów waszych, miłościwa
 2   1,  9 |  powoli.~- Ja - rumieniąc się zawołała dziewczyna - i czarów nie
 3   1,  11|    plasnęła.~- Dzień dobry! - zawołała.~- Gdzie to się wleczesz,
 4   1,  11|      się nam tam stać może? - zawołała Żywia.~- Albo ja wiem? Na
 5   1,  11|  wiecu bywał... - śmiejąc się zawołała stara i w ręce plasnęła. -
 6   1,  11| czarne oko! - niczego wcale - zawołała Jaruha - szkoda! Ano, powiedz
 7   2,  12|      smutnie.~- Tak chciał! - zawołała nareszcie. - Zamiast Dziwy...
 8   2,  13|    nim...~- Miłościwy panie - zawołała Jaruha - już tu nic nie
 9   2,  14|     mi tu zostać u ogniska! - zawołała Dziwa. Nie odpowiadał stary
10   2,  20|    wabiąc ku sobie.~- E! e! - zawołała Jaruha - toż już dola, kiedy
11   2,  21|       a nic nie przedsiębrał, zawołała Muchy i poszła oglądać zasieki.
12   3,  25|     się Jaruha.~- Hej! hej! - zawołała - ślubowały, ślubowała niejedna,
13   3,  28|    był? Co się z nim stało? - zawołała starszyzna. - Jużem go nie
14   3,  29|    jak bywało!...~- Oj, oj! - zawołała stara - a tegoż to wy nie