Tom,  Rozdzial

 1   1,  3  |    Towaru tylko nie wezmę z sobą wszystkiego - by darmo się nie wozić
 2   1,  5  |        szepnął smerda - jaki tam wszystkiego dostatek! Ludzi, stada,
 3   1,  9  | dogorzałe resztki kości, węgla i wszystkiego, co razem ze zmarłym przez
 4   1,  9  |       ona upodobała z urody i ze wszystkiego... Dostatek u mnie będzie
 5   2,  14 |    stróżek i było pod dostatkiem wszystkiego. Suchych korowajów ostatkami
 6   2,  15 |     Mówcie... Słucha się przecie wszystkiego, i kruków, gdy kraczą, i
 7   2,  20 |      mógł, jaki tam był dostatek wszystkiego i porządek piękny bardzo.
 8   2,  20 | popatrzał na nich, bo ciekaw był wszystkiego, ludzi, koni, chmur na niebie
 9   2,  20 |          swój, rodzinę, obronę i wszystkiego dostatek... Któż by wam
10   3,  22 |          po cichu cieszyli się z wszystkiego, bo niejeden już głowę ku
11   3,  23 |     teraz znalazło się do zbytku wszystkiego, najeźdźcy, łupiąc po drodze,
12   3,  25 |    brzegu. Po śmiałych Pomorcach wszystkiego się spodziewać było można,
13   3,  28 |  poczynał mieniać, bo choć go ze wszystkiego niemal odarto, w łachmanach
14   3,  Dop|         panowie dopełniwszy tego wszystkiego, co przy umierającym lub