Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 | wyglądały zza płota, a że się obcego lękały, rwały trawę i ziemię
 2   1,  2 |   zastąpiła drogę.~- Po co tu obcego, Niemca wiedziecie? - szepnęła
 3   1,  3 |    przypatrywali. Czuli w nim obcego, a obcy dla nich zawsze
 4   1,  3 |    smerda.~Wisz chciał bronić obcego, gdy Hengo z rękami związanymi,
 5   1,  6 |      już biegły rzucić się na obcego, gdy je odwołano, i Wisz,
 6   1,  8 |     niespokojny. Zwierza albo obcego człowieka pewnie by inaczej
 7   2,  13|     po izbie, brata poznał, a obcego zobaczywszy spuścił oczy.
 8   2,  13|       Doman, jakby poczuł już obcego, ruszył się zaraz. Jaruha,
 9   2,  18|       praw gościnności, aby z obcego człowieka więcej nie dobywać
10   2,  19|    myśmy do swobody nawykli i obcego prawa ani obyczaju znać
11   2,  19| ludzie różne wieści głoszą... Obcego nic znać nie chcemy.~- Dobrze
12   2,  21|       było, spojrzawszy, że z obcego przybyli kraju. Suknie mieli
13   3,  22|      niego różnego stworzenia obcego co niemiara chodziło, które
14   3,  27|   siebie podobne; rzadko głos obcego człowieka u wrót się odzywał,