Tom,  Rozdzial

 1   1,  3  |        Wisz.~- My jej nie wydamy nikomu, ale na grodzie ludzie muszą
 2   1,  7  |       sam, tak nagle, nie mówiąc nikomu dokąd i po co, jechać musiał.~
 3   1,  8  |   istocie, Piastun nie dawał się nikomu przywieść do namiętności.
 4   1,  8  |          zły, jak mówią?... Oczu nikomu nie wyłupiłem... czarów
 5   2,  12 |         to ogień, którego z domu nikomu wynosić obcemu nie dawano.
 6   2,  13 |          musi zamawiać ranę i że nikomu przy tym być nie wolno.
 7   2,  15 |         mówicie, ale tu nie ufać nikomu, nawet swojej drużynie.~
 8   2,  19 |         się potrzeba, co czynić! Nikomu ta zapowiedź długiej wojny
 9   2,  20 |         małe naczynka, które się nikomu na nic nie zdały, a tracił
10   2,  20 |          ale w chacie u siebie i nikomu ich nie dawał. Mówili nawet
11   3,  22 |     chciał być, a słuchać by się nikomu nie chciało.~- A wy? - zapytał
12   3,  24 | gwiaździsta, księżycowa, ciepła, nikomu się spać nie chciało. Starzy
13   3,  28 |      ruszyli nie opowiadając się nikomu, dokąd i po co.~Cieszył
14   3,  Dop|     biegając do mety - ale o tym nikomu znać nie dali. Wyścigi naznaczone