Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |      miejsca do spoczynku... Lecz nierychło, nierychło zwolnili biegu.~
 2   1,  1 |      spoczynku... Lecz nierychło, nierychło zwolnili biegu.~Tu rzeka
 3   1,  2 |          się i popijał do syta, a nierychło mu na myśl przyszło, iż
 4   1,  3 |       muzykę nocną puszczy, którą nierychło znowu usłyszeć się spodziewał.~
 5   1,  6 |          jeszcze czyścić muszę, a nierychło robactwa się zbędę... Stary
 6   1,  6 |    jeszcze się słuchać zdawał.~Aż nierychło głowę podniósł i tchnął
 7   1,  7 |           zahukany był i wylękły, nierychło korzystał ze swobody. Wołano
 8   1,  7 |  zawarczeć i obwąchać ich dokoła. Nierychło zjawił się zgarbiony starzec,
 9   1,  7 |         co się ruszało opieszale. Nierychło Wisz dostrzegł swojskiego
10   1,  7 |      stali niemi. Starzec jęczał. Nierychło podniósł oczy i począł łagodniejszym
11   1,  9 |    podpełznąwszy, dojrzał dopiero nierychło, że korzystając z ciemności
12   2,  15| niektórych własną ich siekł ręką.~Nierychło się uspokoiło; zamek cały
13   3,  24|      alboby to nie było nigdy lub nierychło. Stare baby młodym się też
14   3,  25|         jestem!~Doman milczał, aż nierychło się ozwał obojętnie:~- A