Tom,  Rozdzial

 1   1,  2  |     aby mi synowie włożyli do mogiły... Na wojnę iść już nie
 2   1,  2  |      po tym? - Rzekliście: do mogiły - odezwał się Hengo - niech
 3   1,  3  |     kto padł w wojnie, temu i mogiły nie usypią, krucy ciała
 4   1,  4  |  wiedzieć nie będą - zamilkną mogiły. Stary świat padnie w ciemności...~
 5   1,  4  |    uroczyska do uroczyska, od mogiły do mogiły, od zdroju do
 6   1,  4  |       uroczyska, od mogiły do mogiły, od zdroju do zdroju...
 7   1,  8  |   dawno mu było już tęskno do mogiły, do ojców... obawiał się
 8   1,  9  |      i córka szły zmarłego do mogiły odziewać.~Żalnik i zgliszcza
 9   1,  9  | których rzędy oznaczały dawne mogiły.~U wnijścia, na ubitym tokowisku,
10   1,  9  | pragnienie gasili pracujący u mogiły. Około mis i niecek z mięsiwem
11   2,  19 |       kładziono je poganom do mogiły. Byli ludzie ochrzczeni,
12   2,  19 |       napojem, wylewali go na mogiły i niewiasty znowu nadciągnąwszy
13   3,  30 |   braci.~I sypali, śpiewając, mogiły, mieniając się cały dzień,
14   3,  Dop|   naród na pamiątkę. Z tej to mogiły zrodzona jest legenda o