Tom,  Rozdzial

 1   1,  7 |    zdradził nikogo. My kmiecie jesteśmy, nie niewolniki.~Zawarczało
 2   1,  8 |       bracia dobrzy, ludzie my jesteśmy czy zwierzęta dzikie, które
 3   2,  13|      czeladź. My stare kmiecie jesteśmy, do swobody nawykłe. Do
 4   2,  18|      aby z kryjówki wyszedł.~- Jesteśmy - rzeki - nie opodal od
 5   2,  18|      proszę, na krótki czas... Jesteśmy i my kmiecie z opola obok,
 6   2,  19| Morawianie i Czechy używali.~- Jesteśmy podróżni z daleka - odezwał
 7   2,  19| poznajecie, że my Niemcami nie jesteśmy, ani ja, ani towarzysz mój,
 8   2,  19|        którego dziećmi wszyscy jesteśmy...~Piast, zdumiony nieco,
 9   2,  19|   takimi ludźmi nowymi?~- Tak, jesteśmy nimi, dziećmi Boga jedynego -
10   3,  26|       ich, ręce załamał stary.~Jesteśmy po was posłani - rzekli -
11   3,  27|    dziedzice, jak zwierz dziki jesteśmy ścigani. Wy tu jesteście
12   3,  30|   Znacie nas - rzekł. - Leszki jesteśmy, dawni jak wy na tej ziemi
13   3,  30|        rozmowy wystąpił. - Oto jesteśmy - zaczął - przychodzimy
14   3,  30|       słowo rzec było wolno.~- Jesteśmy goście i przychodnie - rzekł -