Tom,  Rozdzial

  1   1,  1  |      poprzedzała uroczysta cisza - tylko ptastwo zaczynało budzić
  2   1,  1  |      przycupnął.~I milczenie było, tylko z dala ozwała się poranna
  3   1,  1  |        podróżnym. Zza gałęzi widać tylko było włos płowy, co je otaczał,
  4   1,  1  |            się ostrożnie schowała, tylko gałązki opadły i drżały.
  5   1,  1  |        panowała nad lasami, drzewa tylko uroczyście szumiały...~Starszy
  6   1,  1  |           dał słyszeć, znikła, wir tylko było widać nad powierzchnią
  7   1,  1  |             łozy, wiszary, których tylko wierzchy się chwiały...
  8   1,  1  |         wśród parowu. Mieniały się tylko drzewa, sosny i jodły, potem
  9   1,  1  |            popatrzał, rozśmiał się tylko i nic nie odpowiedział.
 10   1,  1  |           niebo było czyste - owad tylko, wywołany słońcem do życia,
 11   1,  1  |       chrustu plecione. W pośrodku tylko z kłód ogromnych w zrąb
 12   1,  1  |     zsiadając podróżny, uchyliwszy tylko głowę - pokłon wam. Każcie
 13   1,  1  |         wskazał Hendze - i pokiwał tylko głową.~- Żonę mieliście
 14   1,  2  |        gdzie która mogła. Parobków tylko kilku i dwu synów gospodarza
 15   1,  2  |            Ale, cóż to?... Wy sami tylko - odezwał się - a niewiastom
 16   1,  2  |           biegały, choć udawał, że tylko towarem swym jest zajęty.
 17   1,  2  |           się nie zajmował niczym, tylko towarem, który na ławie
 18   1,  2  |         kryły się w komorze. Jedna tylko córka gospodarza, piękna
 19   1,  2  |           nimi niewiastki i córki, tylko Dziwa w wianku, z założonymi
 20   1,  2  |            nikt tam nie przodował, tylko ona jedna i szanowali ją
 21   1,  2  |    chłopców przyniósł miodu, który tylko dla gości dawano. Znać było
 22   1,  2  |        mięsa palcami je odrywając, tylko Hengo noża na skórzanym
 23   1,  2  |            nim - u nas obyczaj nie tylko o panu pamiętać, ale i o
 24   1,  3  |           chwytało ucho... W dwóch tylko miejscach sinego dymu słupy
 25   1,  3  |            wrócić. Wilcy z krukami tylko by o was wiedzieli.~Cicho,
 26   1,  3  |           z nimi do knezia. Towaru tylko nie wezmę z sobą wszystkiego -
 27   1,  3  |          się im, bądźcie spokojni, tylko wam jedną sakwę zostawię.~
 28   1,  3  |         się obyczaj taki. Patrzcie tylko, żeby was kiedy kmiecie
 29   1,  3  |            coś mówiło, coś, co oni tylko dwaj rozumieli.~Sambor się
 30   1,  3  |       stary milcząc długo. Słowiki tylko krzyczały... - Nie płacz
 31   1,  3  |           tak było potrzeba. I nie tylko mnie, ale i drugim.~- Za
 32   1,  4  |           chmury okryły, od strony tylko wschodu rumieniały one,
 33   1,  4  |       zobaczył już nikogo. Parobcy tylko na szyi mu się wieszali.~
 34   1,  4  |           groźnie ciągnęły chmury, tylko Wisz spokojnie ręczył, iż
 35   1,  4  |            padł, ale ten skinąwszy tylko, odprawił go sucho. Konia
 36   1,  4  |          się, nie dojrzał już nic, tylko słup dymu nad zagrodą wzbijający
 37   1,  4  |        stary, tak się stało - mały tylko, jak rosa, deszczyk przekropił,
 38   1,  4  |             jego towarzysze, Hengo tylko i Sambor czuwali.~Jadąc
 39   1,  4  |         rzucił ją wymijając. Hengo tylko, choć patrzał ciekawie,
 40   1,  4  |         ptastwo ucichło, brzęczały tylko koniki i polatywały bąki,
 41   1,  5  |           bo do niej dostawano się tylko po drabinach. Tuż do niej
 42   1,  5  |      otoczony i ludzie zdawali się tylko czekać skinienia, aby się
 43   1,  5  |            znać było. Z niej teraz tylko para oczów czarnych, pałających
 44   1,  5  |        pytania...~Mrok już padał i tylko światło ognia oświecało
 45   1,  5  |       skończyło inaczej... Wprzódy tylko da sobie im podchmielić,
 46   1,  6  |         tego wrzenia i huku. Hengo tylko oglądał się trwożliwie,
 47   1,  6  |         ale wnet ucichało i wołano tylko na głos radośnie, zwycięsko,
 48   1,  6  |            rozsypać, gdzieniegdzie tylko został trup nieruchomy,
 49   1,  6  |           pobojowiska, a po chwili tylko konwulsyjne ciał drganie
 50   1,  6  |            zamiast żalu lub gniewu tylko śmiech miał na ustach.~Niepokój,
 51   1,  6  |           pogasły światła, księżyc tylko oświecał czarne krwi kałuże
 52   1,  6  |  biesiadnej zapanowała na grodzie, tylko psy wyły, poczuwszy krew
 53   1,  6  |          pokazywał innego kruszcu, tylko lichszy żółty i czerwony,
 54   1,  6  |          nazad odciągała. Niewiast tylko kilka zostało u mostu, aby
 55   1,  6  |            drużynie, uśmiechał się tylko.~Wkrótce ucichło wszystko...
 56   1,  6  |     ucichło wszystko... Widać było tylko poniżej, jak starsze niewiasty
 57   1,  6  |      własnego obawiał, kiwnął więc tylko głową w milczeniu.~- Powiedzcie
 58   1,  6  |           spotykali nikogo. Z dala tylko kozy pierzchały i ptastwo
 59   1,  6  |            namyśle. - Wasz parobek tylko pozdrowić was kazał... dobrze
 60   1,  6  |            którego zakipiała. Dała tylko znak ojcu powiekami, aby
 61   1,  6  |  niewieście zamilkły głosy, śmiech tylko przeleciał jak wiatr po
 62   1,  7  |         pierzchnęli na widok pana, tylko dwaj rybacy jakąś odpowiedź
 63   1,  7  |       stała jakby pusta... U drzwi tylko klepki i wióry, porozsypywane
 64   1,  7  |     szopami razem i chlewami. Znać tylko było młodego gospodarza,
 65   1,  7  |            mu, byleśmy się ruszyli tylko, ale nie przetoż się lękać
 66   1,  7  |          zagnano do zagrody, kilka tylko zostawiwszy na sznurach.
 67   1,  7  |            chciał, skulony kłapiąc tylko zębami. Nagnano go przecie
 68   1,  7  |           przysiedli czatując, psy tylko wyć poczęły, wilczysko się
 69   1,  7  |          mu sprostać. Wisz patrzał tylko, a wzdychał, że mu ręce
 70   1,  7  |        darniem okryty, zza którego tylko gęstwina drzew się ukazywała.
 71   1,  7  |        Miłosz się nie ruszył, oczy tylko ku nim skierował, wlepił
 72   1,  7  |    przygnębione, zdając się czekać tylko śmierci i - końca.~
 73   1,  8  |    wydartego mieli, a te zasiewali tylko, aby im chleba , nie zabrakło.
 74   1,  8  |       niczym się nie odznaczający. Tylko w oczy mu spojrzawszy widzieć
 75   1,  8  |            nie co innego poczynać, tylko zwołać starszyznę...~Stary
 76   1,  8  |         odrzekł - ale tego Chwosty tylko na innego zamienić... Wiecie,
 77   1,  8  |        Milczenie panowało w izbie, tylko Rzepica, która się około
 78   1,  8  |            na przyzbie.~- Ten mnie tylko zobaczył - rozśmiał się
 79   1,  8  |           co ma począć. Dwoje było tylko do wyboru: albo się bronić
 80   1,  8  |             w koszuli i na ramiona tylko narzuconej siermiędze, z
 81   1,  8  |     zagrody cisza panowała, bocian tylko klekotał na gnieździe gospodarząc,
 82   1,  9  |            obrońców.~Trwoga trwała tylko chwilę, zwrócili się stojący
 83   1,  9  |            zagrodzie, ścigając ich tylko łajaniem i krzykami.~Obie
 84   1,  9  |       brzegu rzeczki podnosiły się tylko głosy i wrzawa, której od
 85   1,  9  |         silniejszymi.~Pokładli się tylko nie opodal od wrót obozem
 86   1,  9  |         podarłszy odzież na sobie. Tylko Dziwa szła milcząca i jakby
 87   1,  9  |        ruszyła się za nią, płaczki tylko zostały na ziemi zawodząc
 88   1,  9  |          obwijał. Niekiedy mignęły tylko jeszcze siedzące zwłoki
 89   1,  9  |           płomię ogromne, w którym tylko sterczące pale rozeznać
 90   1,  9  |            nastała wielka, gałęźmi tylko w lesie wiatr szumiał z
 91   1,  9  |            a dyszał, jak gdyby się tylko co zmęczył.~- Ej! - zawołał -
 92   1,  10 |       prawie nieprzebyte. Z prawej tylko wąski klin ziemi twardszej
 93   1,  10 |            ratunku.~Na horodyszcze tylko od strony lasu dostać się
 94   1,  10 |       dziupli i - zniknął, szelest tylko, jakby liści suchych, na
 95   1,  10 |       patrząc skinienia i rozkazu; tylko jeden młodzian, z głową
 96   1,  10 |           nie mówiąc słowa. Rękami tylko wskazał na nie. Oczy wszystkich
 97   1,  10 |      wrzawę, wśród której rozeznać tylko było można nawoływania o
 98   1,  10 |             Nie co czynić zostało, tylko iść i to plugastwo w gnieździe
 99   1,  10 |           chłopak.~- A jeśli ranny tylko i żyw, to ci się z dziupli
100   1,  10 |        obuszek do pasa; drudzy się tylko przypatrywali. Jak kot począł
101   1,  10 |            iż parobczak zdychające tylko zwierzę dobił.~Hałas około
102   1,  10 |      potrząsał i ptastwo krzyczało tylko na błotach. Gwiazdy zaczynały
103   1,  11 |         stóp drzew, gdzie zajrzało tylko słońce, kwiatek się ku niemu
104   1,  11 |          podleciała, rozśmiała się tylko jakoś dziwnie, poznały ją
105   1,  11 |        ciszy, gdy muszki brzęczały tylko i pszczoły, las z dala zatętniał.
106   1,  11 |         porwały, Jaruha popatrzała tylko.~- E! - rzekła - nie macie
107   1,  11 |     którego ono wypłynęło, doszedł tylko do drzewa, przy którym siedziała
108   1,  11 |            ci żbik zawinił? Syknął tylko Znosek.~- Z tego oka nic
109   1,  11 |            Stara popatrzała z nimi tylko i zwróciła się do Znoska.~-
110   2,  12 |         Ostatni blask zagasał, już tylko łuna czerwona wskazywała,
111   2,  12 |         nocy działo się często, co tylko na Kupałę przebaczonym być
112   2,  12 |          aż w głąb boru, gdzie już tylko z dala przez gałęzie przeciskała
113   2,  12 |       młodą wyswatam... taka że ją tylko całować a całować i jeść
114   2,  13 |       Doman nie ruszał się, tchnął tylko ciężej.~Na ten znak życia
115   2,  13 |        póki się nie nasycił, sapał tylko. Jaruha wyszła na podwórze,
116   2,  13 |             radzą... a wszystko to tylko, aby jednego ze swoich posadzić
117   2,  13 |      wszakże spać nie myślał, babę tylko namówiwszy, aby mu się wykłamać
118   2,  13 |            nie chciała, świadczyła tylko, że przyszedł dla ran, które
119   2,  14 |            i rozpraszali. Teraz tu tylko pozostało ich kilka, sczerniałych,
120   2,  14 |         twarzy jej widać nie było, tylko koszulę białą i białą jak
121   2,  14 |        ostrowiu cicho było, cicho, tylko tysiące słowików w krzakach
122   2,  14 |         białą, z korą pozostawioną tylko, by ją jak wąż, jak wstążeczka
123   2,  14 |     zatęsknisz. Bądź sobie gościną tylko.. inaczej ja cię nie chcę...
124   2,  14 |          dojrzeć nie mogły. Na tle tylko czarnym płomień błyskał
125   2,  14 |            Nie widać tam było nic, tylko tych oczów płomienistych
126   2,  14 |        teraz nic słychać nie było, tylko trzask palącego się łuczywa
127   2,  14 |            nią. Głowami potrząsały tylko, nie śmiejąc się odezwać.
128   2,  14 |        prawie drugi upłynął. Mogła tylko wyjść za kontynę i odetchnąć
129   2,  14 |            Starzec się namarszczył tylko i spojrzał dziko na nią.~-
130   2,  14 |   czarownice panują. Nie kto inny, tylko ci guślarze nawołali i naprowadzili
131   2,  15 |         Ani żony? ~ ~Zamruczał coś tylko.~- Zwać mi jutro Hadona!~
132   2,  15 |           mówiłam dawno - rzekła - tylko Sasi im radę dadzą. Ty ich
133   2,  15 |           Wśród ciszy słychać było tylko sapanie obu i miotane przekleństwa,
134   2,  15 |        miał ochoty - głośno ujadał tylko, a nie nacierał zbyt silnie.
135   2,  15 |            Myszko skrwawiony pięść tylko podniósł i krzyknął:~- Zabraliście
136   2,  15 |           masz rozum niemiecki. Ja tylko bić się umiem! -zamruczał. -
137   2,  15 |           w nią wlepionymi mruczał tylko. Stanęła przed nim Brunhilda.~-
138   2,  15 |            złożone i głową trzęsła tylko. Spojrzeli sobie z mężem
139   2,  15 |          Zechcą? Nie zechcą? Niech tylko tu przyjadą, będziemy wiedzieli,
140   2,  15 |            Mucha nie odpowiedział, tylko pokłonem.~Niecierpliwa pani
141   2,  15 |         tam dostać nie było można, tylko po drabinie z poręczem,
142   2,  16 |           była we wnętrzu, belkami tylko, słupami i pomostami na
143   2,  16 |        wydychał, nie rozumiał nic, tylko bić i zabijać nakazywał.~
144   2,  16 |            sługę kneziowskiego ten tylko mógł mieć odwagę, kto z
145   2,  16 |        długo nic słychać nie było, tylko płacz, jęki i przekleństwa.
146   2,  16 |          wiem nic, bo jedną chwilę tylko pamiętam, gdy mi oprawca
147   2,  16 |             Ślepiec jestem półżywy tylko i zostało mi dwie jamy,
148   2,  16 |           kmieciów wyglądać. Oręża tylko mieli przy sobie dosyć.
149   2,  16 |       widowisko - milczący. Chwost tylko głową pokręcał.~- Tak się
150   2,  16 |       kneźnę. W izbie słychać było tylko oddechy ciężkie i miotanie
151   2,  16 |            weń wpiwszy, rzucał się tylko, targały go męczarnie wielkie,
152   2,  17 |     pluskania po wodzie... Z wieży tylko stojący na niej strzelać
153   2,  17 |     Pepełek, który Leszka wypuścił tylko, aby stryjów do siebie ściągnąć,
154   2,  17 |    obejrzeli się za nim, rzucił im tylko słów kilka...~- Na grodzie
155   2,  17 |        spalone... Psy szły za nimi tylko wyjąc. Nie został ni jeden,
156   2,  17 |  przerażenie wielkie. Stary Miłosz tylko nie ruszał się z miejsca,
157   2,  17 |             zamruczał stary - ręką tylko... Z kmieciami nie trzymam,
158   2,  17 |   Myszkowie. Na Miłosza popatrzano tylko, rozsunęli mu się nieco,
159   2,  17 |        grodzie, ale nie on rządzi, tylko ta jędza - baba, co trucizny
160   2,  17 |          krzyczeć ze wszech stron.~Tylko Bumir i jego ludzie zmilczeli,
161   2,  17 |        mówił, chmurno brwi ściągał tylko. Z wielkiej gromady, gdy
162   2,  17 |    Spojrzał na Wizuna, który głową tylko potrząsł.~- Bumir i jego
163   2,  17 |           u was nie mam. Jedno wam tylko oznajmuję, że na Lednicy
164   2,  17 |         oślepiony, my dożyć żywota tylko chcemy spokojnie...~Rzekł
165   2,  17 |        jednak nie dostał. Wiedział tylko, że stanie nie wzięto z
166   2,  17 |          by się obraził.~Nisko się tylko kłaniał zaklinając, że wiernym
167   2,  18 |            powiesić?~- Żebyście mu tylko żadnej nie czynili przeszkody! -
168   2,  18 |            wkrótce za nimi i krzyk tylko pogoni słychać było. Smerda
169   2,  18 |   poskarżyć, okrwawiony, przelękły tylko, jaki los ich czeka.~Długi
170   2,  18 |      odgłos w lesie jaki; jęczenie tylko konia uszów ich dochodziło.
171   2,  18 |          nocy było daleko. W lesie tylko ptastwo polatujące i świergocące
172   2,  18 |           mówiąc prawie słowa, coś tylko pomruczawszy Chwostek siadł
173   2,  18 |     zmieszany wcale, uśmiechał się tylko.~Zdawało się, że te słowa
174   2,  18 |           czarna, milcząca. W dali tylko pobłyskiwało jezioro i na
175   2,  19 |      wysłać nie było kogo, czeladź tylko uzbrojono, aby z innymi
176   2,  19 |            was o gościnę... o dach tylko nad głowy nasze...~Stary
177   2,  19 |           rzekł - ale przez Niemcy tylko przechodzi i nie jest niemieckim.
178   2,  19 |          My nie znamy innego Boga, tylko jednego na świat cały -
179   2,  19 |           mieszała z dawną, i była tylko nowym bałwochwalstwem, torującym
180   2,  19 |        tego wytworzył porządek nie tylko między ludźmi, ale między
181   2,  19 |          więc - zapytał - jeden by tylko Bóg był dla wszystkich?~-
182   2,  19 |          ani plemienia upodlonego, tylko jedni bracia ojca jednego...
183   2,  19 |      uciemiężonych, a nie znaliśmy tylko jednego Boga, choć całego
184   2,  19 |            mojego nie inny ma cel, tylko szukanie dzieci dla jedynego
185   2,  19 |          wpośród bałwochwalców sam tylko stale wyznawał jedynego
186   2,  19 |           nie potrafiłoby "słowo", tylko wspólnymi siły.~Na co Myszkowie
187   2,  19 |            dotąd Piastunowego syna tylko nosił nazwisko, gospodarz
188   2,  19 |          można. Znikli zostawiwszy tylko na stole w izbie podarek
189   2,  20 |           wszelki sprzęt gliniany, tylko u starego Mirsza. Ojciec
190   2,  20 |          chrustu pleciona, a gliną tylko pooblepiana, ale w środku
191   2,  20 |           więcej, niż mówił, a nie tylko garnki lepił, ale z duchami
192   2,  20 |          więcej nie było potrzeba, tylko to słowo rozpleść i rozgnieść,
193   2,  20 |          głowami kłaniali, drudzy, tylko popatrzawszy nań, szli sobie
194   2,  20 |            prawie. Ognisko gorzało tylko, aby Znicz nie wygasał.
195   2,  20 |         żyję. Po to tu przyszedłem tylko.~- Wnijdź, proszę - odpowiedziała
196   2,  20 |            mój! On mój! - wołała i tylko że nie plasnęła w ręce. -
197   2,  21 |       ciemności; patrzeli z wieży, tylko zorza po słońcu gasła i
198   2,  21 |       widać nie było, cisza wkoło, tylko trzask palących się belek
199   2,  21 |            Czoło mu się marszczyło tylko i usta przeklinały cicho
200   2,  21 |           i nic nie widać - ziemia tylko dyszeć się zdaje i poruszać...
201   2,  21 |       stanęli, stoją, posuwają się tylko coraz bliżej, coraz bliżej.
202   2,  21 |          znaleźli wszędzie.~Kneźna tylko w izbie postawiła żółty
203   2,  21 |            głowę zwiesiwszy.~- Aby tylko Niemcowie nie przyszli i
204   2,  21 |         biję się z wami. Mówię wam tylko - nas Leszków i Leszkowych
205   2,  21 |          było znaku życia żadnego, tylko u góry chodzili ludzie i
206   2,  21 |      ciśnięto na nich belkę, która tylko trupa trafiła i przygniotła.
207   2,  21 |       miazgę gruchocząc. Dwoje ich tylko, Mucha i smerda, leżący
208   2,  21 |            że na grodzie krucy już tylko panowali.~
209   3,  22 |      sprzeczna nie jest. Życzę wam tylko, abyście poczynali w dobry
210   3,  22 |           wyborem wodza... Niemców tylko co nie widać, gdy zwietrzą,
211   3,  22 |            pytali, dowiedzieli się tylko, iż go dawno doma już nie
212   3,  22 |         puszcz a lasów, upatrywano tylko Piastuna próżno.~- Ten by
213   3,  22 |     niewiele i nie trzyma z nikim, tylko dla gromady dobra pragnie...~
214   3,  22 |          zwaśnieni, oczyma się już tylko wyzywając i mrucząc.~Ludek,
215   3,  22 |            stary.~- Nic... słychać tylko, że Chwostka synowie Kaszubów
216   3,  22 |         poważanie miał u ludzi nie tylko dla doświadczenia i rozumu,
217   3,  22 |      otaczają, z których dwoje się tylko otwiera, a trzecie tajemne
218   3,  22 |       kruszcowy kabłąk, lub czapkę tylko, na ramionach kręgi mosiężne,
219   3,  23 |    pustosząc ogniem i mieczem, lud tylko młodszy wiązali w łyka i
220   3,  23 |         kto by ich napadł wówczas, tylko by wiązać i dobijać potrzebował.~
221   3,  23 | Przebiegłszy kawał kraju, w którym tylko zgliszcza i pustkę zostawili
222   3,  23 |          pieśni pełno było. Czasem tylko dwu zbójów przemówiwszy
223   3,  23 |            Stało się tak; z jednej tylko strony od pola zająć ich
224   3,  23 |        nogi porwać się uspieszyli.~Tylko dalej leżących gromada wstała,
225   3,  23 |           za siebie.~Jeńcy, którzy tylko co jęczeli spętani, nie
226   3,  23 |          dróg im nie okazywał. Iść tylko musiał, bo mu śmiercią grożono.
227   3,  23 |         odniosła zwycięstwo.~Jeńcy tylko, jak skoro nadszedł dzień,
228   3,  23 |     pozostali więc na pobojowisku. Tylko że ze spalonych trupów smrodliwy
229   3,  23 |          mogli mimo groźby. Prawił tylko, że dziad dwu młodych Pepełka
230   3,  23 |       dalej ciągnąć miano. Ludkowi tylko i Domanowi zdano jeńców
231   3,  23 |          ani nawet ruszyć inaczej, tylko wlokąc jedni drugich za
232   3,  23 |    łagodnie z niego poczynał. Szło tylko o wynalezienie człowieka.~
233   3,  24 |         nie ma nic. Sroki skrzeczą tylko... Chodziłam grzebać w kupach
234   3,  24 |      malowane, pstre wstęgi, które tylko z Winedy dostawano, dokąd
235   3,  24 |            jej nie chciał, z synem tylko, zobaczywszy Domana uciekającego,
236   3,  24 |          stada, ale starzec jęczał tylko, nie odpowiadał, chyba szyderstwy.
237   3,  25 |     ślepymi. Mrok padał, na lądzie tylko ognie widać było i dym,
238   3,  25 |        zawołał.~Oczy się otworzyły tylko i zamknęły. Podniesiono
239   3,  25 |      jeziora nie zostały w istocie tylko popioły i gruzy a stratowana
240   3,  25 |         tego snu wyszedł. Niekiedy tylko rękę mu kładł na czole i
241   3,  25 |       stary - nie czyja to sprawa, tylko niewiast być powinna.~Dziwa
242   3,  25 |    milczeniu, troskliwie, unikając tylko wzroku i nie rozpoczynając
243   3,  25 |         się w chacie pali? Niechby tylko chciała, nikt jej nie zabroni,
244   3,  25 |       jeszcze podnieść oczów głową tylko, milcząc, potrzęsło, jakby
245   3,  25 |            ją kochał nad życie. Co tylko chciała, to miała, ptasiego
246   3,  25 |          że nie pójdzie za nikogo, tylko za takiego, który od niej
247   3,  25 |        przeręblę i ryby go zjadły, tylko piórko od kołpaka pod dwór
248   3,  25 |     rozszarpały, co pilnują nieba, tylko sznurek kraśny upadł pode
249   3,  25 |       muszę mieć!~Królewna, jak go tylko zobaczyła, srodze się ulękła,
250   3,  25 |        Ptaszki za muszkami latają, tylko co ją który nie dzióbnie.
251   3,  25 |           się przemienić! A słonka tylko nie widać!... Radziły siostry,
252   3,  26 |          dnia nie chcieli i chleba tylko ułamawszy, po trosze się
253   3,  26 |           Piastuna, i udało się im tylko syna, którego koń mniej
254   3,  26 |         skrył się w nim, puściwszy tylko siwą, która swoim obyczajem
255   3,  26 |         zawsze nadaremnie. Młodego tylko syna, jakoby zakładnika,
256   3,  26 |  zadośćuczynił. Nie rzekł już nic, tylko:~- Pójdę z wami.~Jaruha
257   3,  26 |      grodzisko, teraz do zgliszcza tylko podobne, opasać na nowo
258   3,  27 |            do panowania.~Leszkowie tylko i ci, co im sprzyjali, a
259   3,  27 |         cicho. Starzec teraz jedną tylko żył nadzieją, że się po
260   3,  27 |     widzenia z Miłoszem. Raz jeden tylko wpuścić ich kazał, powiedział,
261   3,  27 |            łańcuszkiem się trzymał tylko; stróż powlókł się pod dęby
262   3,  27 |         wyszedł na spotkanie. Oczy tylko zwrócił, by się im przypatrzyć
263   3,  27 |           dziko. Zdawał się czekać tylko skinienia, aby się rzucić
264   3,  27 |    niepewni, co się stanie, dłońmi tylko cisnęli miecze, ramieniem
265   3,  27 | spoglądając ku niemu; skinienia mu tylko było potrzeba - czekał.~
266   3,  27 |          rzucił się nikt, bluzgano tylko nawzajem wszetecznymi słowy.~
267   3,  27 |     wyjąknąć nie umiały - zawodził tylko.~- Gdy na gniazdo piorun
268   3,  28 |         chacie pozostać, wymagając tylko przysięgi na Boga, którego
269   3,  28 |      stadników, posługaczów, a sam tylko życia zażywał. Nie był też
270   3,  28 |       spytał chytry bobek.~- Gdyby tylko miłość wasza chciała to
271   3,  28 |           co nikt. Obawy nie znał, tylko za zdrajcę uchodzić mu się
272   3,  28 |          było wyczytać. Czasem się tylko ukośnie spojrzawszy uśmiechał.~
273   3,  28 |            wozów nie zabrał.~Dobek tylko słuchał, kłaniał się, na
274   3,  28 |           Dobek przyrzekał. Czekał tylko, rychłoli się wyrwie, aby
275   3,  28 |           się zbyt znaczną: zbroją tylko i orężem Polan przechodziła.~
276   3,  28 |          od okazania gniewu, konia tylko parł, by co rychłej znaleźć
277   3,  28 |         Dobek nie obawiał - myślał tylko, co z Niemcem zrobić.~Przebić
278   3,  28 |         postronki zagubił, a kilka tylko pęczków zapaśnego łyka znalazło
279   3,  28 |           położył na trawie, ogień tylko podkładając, aby Hengo upiekł
280   3,  28 |            słowa odpowiedzi, ogień tylko podkładał Dobek coraz silniejszy,
281   3,  28 |          nałożył uzdy i wyczekiwał tylko, rychłoli Hengo w męczarniach
282   3,  28 |             wojewodów, którzy jemu tylko winni byli posłuszeństwo,
283   3,  28 |       równać się nie mogła, orężem tylko straszną była. Serca nabrała
284   3,  29 |          wodzowie owych czasów nie tylko rozkazywali wojskom, ale
285   3,  29 |       przodowników wkrótce powstał tylko wał dogorywających trupów,
286   3,  29 |         nie szło o zwycięstwo, ale tylko o to, by się nasycić mogli
287   3,  29 |            Pomorców niedobitki już tylko cofały się coraz żywiej,
288   3,  29 |         mogły. Leżał blady, sycząc tylko z bólu, ale twarz mu się
289   3,  29 |   przypłynąwszy bliżej, znajdowali tylko zmarszczoną powierzchnię
290   3,  29 |        schronili, a bitwę słyszeli tylko w wichrów szumie.~Gdy czółen
291   3,  29 |               A teraz spoczywajcie tylko...~Wizun też na drzwi wskazywał
292   3,  29 |          siwymi włosami bacznie go tylko śledziła nie ustępując i
293   3,  29 |            powrót w milczeniu oba, tylko się mierząc oczyma, a Doman
294   3,  30 |             iż Leszkowie na czasie tylko zyskać chcieli i kłamstwem
295   3,  30 |      wdział siermięgę starą, miecz tylko przypasawszy do boku.~A
296   3,  30 |            woły, jakby nań czekały tylko, iść poczęły wolnym krokiem
297   3,  30 |          gród przyszły, zostawując tylko miejsce jedno na wrota.~
298   3,  30 |       wojewodów z nimi, zostawując tylko małą część dla obrony nowego
299   3,  30 |        szybko chaty i budować. Nie tylko dla knezia, ale dla drużyny
300   3,  30 |         nie lękając.~Pozostaje nam tylko dopowiedzieć o losach Domana
301   3,  30 |           w milczeniu - myślał już tylko, jakby ją w tamtą pokierować
302   3,  Dop|      zostawiają i śladów. Analogia tylko, porównanie, pewne stałe
303   3,  Dop|           narodu pozostanie zawsze tylko prawdopodobieństwem i hipotezą.~
304   3,  Dop|       wśród której pewne wskazówki tylko, pewne cechy charakterystyczne
305   3,  Dop|       obcych pojęć i obyczaju, jak tylko wyszczerbiły ten cały w
306   3,  Dop|    Słowiańszczyznę otacza. Zostają tylko szczątki dawnej organizacji,
307   3,  Dop|          metamorfozy.~Odosobnienie tylko, w jakim owi Słowianie z
308   3,  Dop|         Germanami, nie mamy o niej tylko podania ciemne. Podania
309   3,  Dop|         trzech córek Kraka widzimy tylko dwie występujące w podaniu,
310   3,  Dop|            nad krajem. Godna uwagi tylko, że tradycja o prostym pochodzeniu
311   3,  Dop|           siebie zostawiając sobie tylko wiadomą ścieżkę. Zdradę
312   3,  Dop|           zwała się Rzepica. Mieli tylko jednego syna.~Jeszcze za
313   3,  Dop|      wszystko w legendach tych nie tylko imiona, ale głównie rysy
314   3,  Dop|          są widoczne. Na próżno by tylko usiłował kto z tej tkaniny