Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 | Rozpatrywał się wciąż po okolicy, dawniej znać sobie pamiętnej, jakby
 2   1,  2 |      bronić i wojować, bośmy tego dawniej nie znali. Prawda, że tam
 3   1,  4 |         wy byliście na grodzie?~- Dawniej... dawniej! - rzekł stary -
 4   1,  4 |          na grodzie?~- Dawniej... dawniej! - rzekł stary - teraz tam
 5   1,  4 |        zniżał, głowa trzęsła...~- Dawniej bywało inaczej! Śpiewaka
 6   1,  5 |         schwycił go Kos, pachołek dawniej mu znany, i poprowadził
 7   1,  8 |        była na siano, taka, jakie dawniej po słowiańskich krajach
 8   1,  8 |      szeroko mówić począł, jak to dawniej w mirach bywało, co się
 9   1,  8 |           nasza mowa ciągnęła się dawniej daleko za Łabę, nad Dunaj;
10   2,  20|          piękniejszą jeszcze, niż dawniej była.~- Dziwo - rzekł -
11   3,  24|        szukam i żeśmy druhami jak dawniej.~Ścisnęli się znowu za ręce,
12   3,  28|          sobą. Ten, że się tu już dawniej włóczył po zagrodach, znał
13   3,  29|    którego włosach jasne jeszcze, dawniej rude włosy pasami się przebijały,
14   3,  30|    upokarzającą była ta zgoda, bo dawniej panując, dziś się kłaniać