Tom,  Rozdzial

 1   1,  7 |       kołkach sieci wisiały, parę czółen wywróconych odpoczywało
 2   2,  17|         mu nawet nie chciał. Wtem czółen pusty przybił do brzegu,
 3   2,  20| spoglądając ku piecowi. Ludzie do czółen ciągnęli mimo i jedni mu
 4   2,  20|        patrzał na jezioro.~Wtem i czółen przybił do brzegu, a przewoźnik
 5   2,  21|     odprawcie, niech jadą. Dać im czółen, odprawić daleko... niech
 6   2,  21|       gotować. Muchę zwołano, aby czółen gotował. Zdjęto im suknie
 7   2,  21|    posłuszni. Za kępą u grodziska czółen stał gotowy, Mucha i drugi
 8   2,  21|        Chwostek patrzał z brzegu, czółen popłynął...~Jezioro całe
 9   2,  21|          tratwy spuścili i płyną, czółen z czółnem, gąska z gąską
10   3,  24|      brzeg ręce łamiąc i padając. Czółen brakło. Niektóre z nich
11   3,  25|         usnęła. Tymczasem i drugi czółen nadpływał. Wiózł on starego
12   3,  29|       tylko w wichrów szumie.~Gdy czółen się zbliżać do brzegu, czekała
13   3,  29|         Tak królowała jak ona?...~Czółen się już zarył w piasek.~
14   3,  30|     których konie stanęły. Rybacy czółen dostarczyli i Doman dnia