Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |  Samborowi położył, jakby go brał w posiadanie.~- Pójdziesz
 2   1,  3 |   się spodziewał.~Sen go nie brał - siadł na kłodzie i przesiedział
 3   1,  6 |   potrafił?~Kneź śmiał się i brał w boki.~- Zostanie się po
 4   1,  6 |    zza stołba, bo go sen nie brał, podkradł się, by widzieć
 5   1,  8 |      do gospody, żywił się i brał w drogę, co mu było potrzeba.~
 6   2,  12|   Kto ogień wynosił z chaty, brał z niej życie.~Już dwa smolne
 7   2,  12|  zabiła Domana... Po ca mnie brał siłą?...~Spojrzała na brata
 8   2,  14|     po łuczywie. Sen jej nie brał, myślami jeszcze żegnała
 9   2,  20|      jak dziecko, do ręki je brał, obracał, okurzał, patrzał
10   2,  21|    gdy mu milczenie dojadło, brał zaufanego sługę na stronę
11   3,  24|        Poszłaby z nim, ale - brał inną. Taka dola...~Stary
12   3,  25|         zawahała się, strach brał i ochota razem. Wizuna właśnie
13   3,  27| nagiął na poły; wóz z sianem brał na barki i nosił go, jak
14   3,  28|   służył ochotnie każdemu, a brał, co mu dano, choćby mało