Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |       zanurzyły się po brzuchy, zdawało się, że popłyną, ale tuż
 2   1,  6 |         się słyszeć. Hendze się zdawało, jakoby głos knezia rozeznawał,
 3   1,  9 |       smerdzie dostatecznym się zdawało, że winowajca zginął, a
 4   1,  9 | uroczystym przejęciem i trwogą. Zdawało się im, że ujrzą ze stosu
 5   2,  13|     fałszu nie chciał, a prawdę zdawało mu się wyśpiewać niebezpiecznie.
 6   2,  14|       jak traciła przytomność i zdawało się jej, że na świat inny
 7   2,  18|         uzbierane zioła nucąc i zdawało się, że nawet nadjeżdżających
 8   2,  18|     wcale, uśmiechał się tylko.~Zdawało się, że te słowa były nieszczęśliwym
 9   2,  19|       panowało w tym kątku, nie zdawało się ani dziwić, ni trwożyć
10   2,  20|    patykiem w koło pas rysować, zdawało się, że i z zamkniętymi
11   2,  20|         mieściło. Często bowiem zdawało się, że mówi nie do rzeczy
12   2,  21|       gładkim murze pełznąć się zdawało jak pająk olbrzymi. Nie
13   3,  28|       nie daremne. Niemcowi zaś zdawało się, że na prostaka trafił.~-