Tom,  Rozdzial

 1   1,  8 |    dzikie, które bez pomsty kłuć wolno?...~Ręce założył i stał
 2   2,  12|         święty nosić go nie było wolno. Gałęzie nawet suche z żywego
 3   2,  13|          nikomu przy tym być nie wolno. Stary kmieć czarów się
 4   2,  13|           a snu mu przerywać nie wolno, boby duchy złośliwe chorobę
 5   2,  14|         kamienie, które otaczały wolno płonące ognisko. Dym i iskry
 6   2,  14|            odezwała się Dziwa. - Wolno się bronić dzikiemu zwierzęciu
 7   2,  17|       wiecu i na radzie wszystko wolno, a co starszyzna uradzi,
 8   2,  20|        was choć popatrzeć będzie wolno...~Zarumieniła się mocno
 9   3,  22|        niejeden raz, ale puścili wolno... Do Radegasta też niełatwo
10   3,  25|         nie każdemu wchodzić tam wolno było, kilka starych wierzb
11   3,  27|    pocznie, pomści się czy puści wolno, ludzi mu przekupywano,
12   3,  28| opatrywać. - Gdyby cię puszczono wolno - dodał - a uchodząc trafilibyście
13   3,  30|          druhowi słowo rzec było wolno.~- Jesteśmy goście i przychodnie -