Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 | czarnych dokoła opleciony był wianek z łotoci... oczyma strzelała
 2   1,  4 |    dziewka siedzi na stolicy, wianek ma miasto korony, kądziel
 3   2,  12|     chodzić chciała... Ano... wianek z wodą płynie... z wodą.
 4   2,  12|        który ją tu przyniósł. Wianek jej w drodze ze skroni spadł,
 5   2,  12|       potargane zwlec szaty i wianek uwić sobie nowy. W komorze
 6   2,  14|   ramiona, a na nim dziewiczy wianek ruciany. W ręku trzymała
 7   2,  19|    matka uwity wedle zwyczaju wianek z ziół zdrowie dających
 8   2,  20|        Tą trzecią była Dziwa.~Wianek miała na głowie, rozpuszczone
 9   2,  20|    świętego źródła, poprawiła wianek i włosy - z wolna uchyliła
10   2,  20|       razem służyć nie można. Wianek mój do nich należy.~Chciał
11   2,  20|      uszach, kolce na rękach, wianek na głowie, a w oczach śmiech
12   3,  24|       idę, obcy mnie wiedzie, wianek mój z strumieniem płynie,
13   3,  29|   zadumana, poprawując kosy i wianek, gdy nadchodzącego ujrzała.