Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 | grzbiecie powiązanych i konia swego pod kłodę poprowadziwszy
 2   1,  6 |  przywiązywał do koni resztki swego towaru i mienia, aby co
 3   1,  10|       sprzęga, chce ze stołba swego nam rozkazywać, nam, cośmy
 4   1,  11|        Zamilkła i wracając do swego odezwała się znowu: - A
 5   2,  21|       zdychający pies na pana swego, do nóg jej przypełznął,
 6   3,  25|   spodziewał się więc dawnego swego wychowanka ocalić. Orzeźwiony,
 7   3,  26|      naznaczając radę do boku swego, postanowił wojewodów po
 8   3,  26|      dźwignąć, stawił się pod swego wojewodę z rodem i czeladzią.~
 9   3,  27|       nie chcecie bronić praw swego rodu... Przyszliśmy was
10   3,  28|  wysłał też z innymi i Niemca swego, Hengona, którego zabrał
11   3,  28|        kłaniał się, na Niemca swego spoglądając z ukosa, i choć
12   3,  29|    kneź długo, wedle obyczaju swego, słuchał, co mówili inni,
13   3,  30|  biegł z nią wprost do czółna swego.~Ludzie już gotowi czekali.