Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |         na stojącego przed sobą Sambora i rękami obiema śląc mu
 2   1,  4 |         to za mogiła? - zapytał Sambora.~- Leszkową się zowie -
 3   1,  5 |    Gerda na swojego konia wziął Sambora... Na przeciwnym brzegu
 4   1,  5 |         skinieniem:~- Do jutra.~Sambora puszczono swobodnie w podwórcach,
 5   1,  5 |     musi. Popatrzał ciekawie na Sambora.~- Cóż wasi na to? - zapytał.~-
 6   1,  6 | przyniósłszy ze strawą pytała o Sambora - on nic nie wiedział. Po
 7   1,  8 |        się najmniej spodziewał, Sambora. Stał w zaroślach chłopak,
 8   1,  8 |         pośpieszył. Przytomność Sambora uwalniała go od przynoszenia
 9   1,  9 |        aby tu nań oczekiwano... Sambora ucieczka nie została dostrzeżona.~
10   2,  12|      lasu mijając przyczajonego Sambora. Zsiedli z koni wiodąc je
11   2,  12|   ziemię. Lecz padając porwał i Sambora z sobą, chwyciwszy za koszulę.
12   2,  12|         popłochu i skrępowanego Sambora popchnęli w krzaki, a sami
13   2,  12|     sama do siebie. Zobaczywszy Sambora podniosła rękę i wołać nań