Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |       rzeka gościniec znaczyła.~Puszcza wciąż była dzika, nie zamieszkała,
 2   1,  3 |  przywlokłem się i teraz. Dalej puszcza, iść choćby na rzekę, obłąkać
 3   1,  3 |   gromadę - którzy z życiem nie puszczą. Po lada jakich chałupach
 4   1,  3 |       ten, cały świat zarastała puszcza jedna, szeroka jak morze
 5   1,  4 |     Księżyc i gwiazdy patrzały, puszcza ich widziała ciemna; księżyc,
 6   1,  7 |       mchów i porostów, którymi puszcza ich okryła.~W dali już dym
 7   1,  8 |     tego, co mu oczy wyłupiono, puszczą, aby sobie w świat szedł.
 8   1,  9 | zawodząc, włosy rwąc z głowy, a puszcza jękiem rozlegała się daleko.~
 9   2,  15|          Niech tę ziemię ogniem puszczą całą. Wszak gdy nowiny trzebią
10   3,  23|      bezpiecznym. Osłaniała ich puszcza, jezioro i błota dokoła.
11   3,  26|       własne. W wielu miejscach puszcza, jak zasiekami, zawalona
12   3,  28|    granicy w lesie, który zwano Puszczą Dziką.~Miejsce na obóz wybrane
13   3,  29|       nie przestawała, jakby ją puszcza na zawołanie rodziła.~Po