Tom,  Rozdzial

 1   1,  5 |  słowika, dziś tu karmił się psów wyciem i krakaniem kruków.
 2   1,  6 |  wycia, a gniew do warczenia psów, które się gryźć mają...
 3   1,  7 | dworu za panem skoczyło całe psów stado, bo myśliwiec był
 4   1,  10|    wszystkich pod grodem jak psów wywieszają... słów on nie
 5   1,  11| cicho było znowu w lesie; ni psów, ni ludzi nie słychać.~Żywia,
 6   2,  13|   spuścił się w podwórze. Tu psów nie budząc przepełznął do
 7   2,  13|    płot wskoczywszy. Jeden z psów, który się był nogi jego
 8   2,  15|      puchaczów, gdy huczą, i psów, gdy wyją. Posłuchamy i
 9   2,  15| pozarzynali, i trupy ich jak psów do jeziora kazał rzucać?
10   2,  16|      niej ciągle. Temu wyciu psów odpowiadały kruki z wieży.
11   2,  16|       bo się padłem potrują. Psów mi szkoda.~Noc zapadała,
12   2,  18|  siedział, lasu nie widział, psów nie słyszał, ~poweselał,
13   3,  23|      nawet nie rzucił. Stado psów ujadało nad nimi. Jęczeć