Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 | pogniewamy się o to.~- O gościnę prosić nie trzeba - zawołał Wisz
 2   1,  9 |     stało mi czasu starego Wisza prosić, będę wam mówił o tym...
 3   2,  14|         tak...~- Przytułku u was prosić przychodzę - poczęła Dziwa
 4   2,  15|    rozumnych ludzi, na zamek ich prosić. Nasza sprawa, ich wszystkich
 5   2,  18|       poszedł kłamać i o gościnę prosić. Gospodarz sam siedział
 6   2,  19|    rodzicami? Próżno było słać i prosić na taki obrzęd wesoły, gdy
 7   2,  20|         trzeba słać, ojca trzeba prosić, inaczej nie pójdę z domu,
 8   3,  22|        nimi prędko, bo ich długo prosić nie trzeba. Ziemię nam spustoszą,
 9   3,  22|         do każdej z nich pukać i prosić się, bo u każdej stróż stoi
10   3,  23|      dziki, korzyć się i litości prosić nie mieli zwyczaju. Leżeli
11   3,  23|         umiecie? Bogów tu raczej prosić trzeba niż ludzi, aby oni
12   3,  24|         szli po kolei wszystkich prosić o błogosławieństwo, padli
13   3,  26|   pójdziemy. Zbliżywszy się tedy prosić go zaczęli usilnie, aby