Tom,  Rozdzial

 1   1,  4 |      być Wando, lub twe ziemie ogniem, mieczem przejdziem, spalim
 2   1,  6 |        zdawały się spod powiek ogniem strzelać, a ręce się białe
 3   1,  7 |        chłop, któremu też oczy ogniem pałały, na zawołanie się
 4   2,  12|       te skoki, a wnet potem z ogniem pogony. Z zapalonymi żagwiami,
 5   2,  15|      gnębią... Niech tę ziemię ogniem puszczą całą. Wszak gdy
 6   2,  19|        wczoraj w nocy zapałała ogniem, jakby mirom i gromadom
 7   2,  20|  chramie u Nii siedziała przed ogniem Dziwa. Tu, mimo dnia spieki,
 8   2,  20|        świętego, ale twarz jak ogniem ją paliła, a im myła dłużej,
 9   2,  21|    począć ze stołbem i z nimi? Ogniem ich nie pożyć, bo kamień
10   3,  23|        Niemcami szli pustosząc ogniem i mieczem, lud tylko młodszy
11   3,  28| niepoznaki przyjąć musiał, jak ogniem go piekły.~W obozie kneziów
12   3,  28|     już krzyczącego Niemca nad ogniem zawiesił, skrępowanego tak
13   3,  29|  zrosły, z oczyma błyszczącymi ogniem wesołym, z usty uśmiechniętymi,