Tom,  Rozdzial

 1   1,  4 |     prastare uroczysko, gdzie niegdyś składano ofiary... Stary
 2   1,  5 |  której licu resztki wielkiej niegdyś piękności znać było. Z niej
 3   1,  6 |       Gerda ujął jej rękę jak niegdyś matki, pocałował. Na ręku
 4   1,  7 |      że mu ręce stare drżały. Niegdyś i on tak dokazywać umiał.~
 5   1,  10|   przystęp do niego otwierał. Niegdyś przed wieki, gdy narody
 6   2,  14|     brzegu, na palach wbitych niegdyś w jezioro, stały chatki
 7   2,  14|    stały tu od wieków, że ich niegdyś była tu moc wielka, że pale
 8   2,  14|       pokładach nad nimi cała niegdyś osada liczna i zamożna zamieszkiwała.
 9   2,  19|      uchu starca. Wędrował on niegdyś po świecie i wędrownych
10   2,  19|          Takiego Boga i myśmy niegdyś wyznawali - rzekł - jednego
11   2,  19|     już przed wieki te prawdy niegdyś królowały i nigdyśmy okrutnymi
12   3,  27| potomkiem tego rodu Obrów, co niegdyś byli ujarzmili Dulebów i
13   3,  30|       osada, która już tu raz niegdyś wedle podań istnieć miała.~