Tom,  Rozdzial

 1   1,  7 | gospodarz - staremu nie w smak młode pieśni, bo są płoche. Czymś
 2   1,  9 |    miałeś jak śnieg białe, ale młode jeszcze dłonie... Któż policzy,
 3   1,  11|   który pocałuje i uściśnie... młode lata się przypomną... -
 4   1,  11|      przypomną... - Cóżeś ty w młode lata robiła? - zapytała
 5   2,  12|     Pod drzewami szeptały pary młode; dziewczęta szły sznurami,
 6   2,  19|      że ją już teraz pokolenia młode nie bardzo zrozumieć mogły,
 7   2,  20|    jednakowe, kwitnie to, póki młode, a na starość kole. Weź
 8   3,  24|        sobakami z podwórza, bo młode ściskał, a starych nie lubił,
 9   3,  24|        bo wszystkie były hoże, młode, świeże jak ona i wesołe,
10   3,  27|      też patrzał na ich twarze młode, kwitnące, na oczy ich jasne,
11   3,  29|     sobie:~- Latka moje, latka młode i piękna uroda poszły z
12   3,  29|  usiędę ja i pogonię lata moje młode. I dognała młode lata na
13   3,  29|     lata moje młode. I dognała młode lata na kaliny moście, wracajcie