Tom,  Rozdzial

 1   2,  21|         spojrzał, chłopcy mu u nóg leżeli i za kolana ściskali. W
 2   2,  21|         jedne za drugimi. Najwyżej leżeli dwaj ojcowie, u stóp ich
 3   2,  21|            nie gniewali się za to, leżeli przynajmniej.~Wybranym kazano
 4   3,  23|        opiwszy, nocami jak wieprze leżeli dysząc bezsilni... a kto
 5   3,  23|        głodni, pokrwawieni, pobici leżeli na piasku, a nikt im chleba
 6   3,  23|         dzieci, żywi i trupy razem leżeli.~Ludzie Dobkowi podpełznąwszy
 7   3,  23|      Pomorcy, którzy najbliżej ich leżeli, cale się niczego nie spodziewając,
 8   3,  23|         gdzie niedawno swoi jęcząc leżeli.~Gdy się tak powoli uspokoiło
 9   3,  23| znaczniejszych nie ukrywał. Ale ci leżeli twarzami do ziemi i musiano
10   3,  23|         prosić nie mieli zwyczaju. Leżeli pokrwawieni, tuląc oczy
11   3,  26|       świerzopie.~Pod wieżą obozem leżeli wiecujący; było ich tego
12   3,  26|       schronić się było.~Kołem już leżeli wszyscy, gdy Ścibor, Bolko,
13   3,  29|            wysiłkach. Jedni twarzą leżeli na ziemi, drudzy ku niebu