Tom,  Rozdzial

 1   1,  4  |          ziemia go nie przykryje. Krak na grodzie smutny siedzi,
 2   1,  4  |      siedem razy się roztapia, aż Krak Skubę wołać każe. Skubo,
 3   1,  4  |     rycząc rozpukł i zdycha.~Wtem Krak z mieczem idzie z grodu,
 4   1,  4  |         się kamienny podnosi, tam Krak króluje spokojny, na cztery
 5   1,  4  |          dzielili, poczną panować Krak z Lechem. I Krak ma ziemi
 6   1,  4  |          panować Krak z Lechem. I Krak ma ziemi połowę, i Lech
 7   1,  4  |         dziki, las jest czarny. A Krak śmieje się i rzecze: Zwierz
 8   1,  4  |        krew szkarłatna wytryska i Krak na ziemię upada. Co tu czynić
 9   3,  26 |         ręce ku niemu wyciągając, Krak - przecz nas opuściłeś?
10   3,  Dop|     fizjognomię.~Wtrącony po nich Krak, który widocznie jest pochodzenia
11   3,  Dop| historycznego odcechowania epoki. Krak panuje zarazem Polanom i
12   3,  Dop|   przejęci chcą opuszczać Kraków. Krak wpada na myśl nakarmienia
13   3,  Dop|        trzewiach dręczony zdycha. Krak, wybawiwszy tym sposobem