Tom,  Rozdzial

 1   2,  12|     się chciało... u ognia w chramie, stać, by się jej ludzie
 2   2,  14|     groźne i gniewu pełne.~W chramie teraz nic słychać nie było,
 3   2,  14|   spełniały one posługę przy chramie i dzień schodził na półsennym
 4   2,  14|   tysiącami kręciły się przy chramie.~Dziesięć już dni upływało
 5   2,  14|  brzegu ukryli się na dno. W chramie Nijoły błyskawice wśród
 6   2,  20|     nucić odbił od brzegu.~W chramie u Nii siedziała przed ogniem
 7   2,  20|     zjawiska była podobną. W chramie nie było nikogo.~Światełko
 8   2,  20|   iskier. Ludzi pełno było w chramie i szmer w nim głuchy panował.
 9   2,  20|     o słup, rozglądał się po chramie.~Pomyślała dziewczyna, że
10   3,  24| niego dobyć wieści o bogatym chramie i skarbach na ostrowiu;
11   3,  25|   poobwiązywał mu rany. Przy chramie zawsze dla chorych ziela
12   3,  25|   ich poszło od tego ognia w chramie do tamtego, co się w chacie
13   3,  25| różne zioła zrywała, które w chramie na wianki i kadzenie dla