Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |    nowe, albo to im tam ziemi brakło? Tak i mnie duch mój włóczyć
 2   1,  2 |      w domu, bo i nabiału nie brakło, zwierzyny, kołacza i chleba.~
 3   1,  10|      różne strony.~W ścianach brakło opadłego i zgniłego na ziemi
 4   1,  10|       rękach i dumali - wielu brakło. Innym z oczów patrzało
 5   1,  11|     jej królewskich ozdób nie brakło. Najleniwsze dęby głuche
 6   2,  16|       świąteczne, aby nic nie brakło na te gody.~Już słońce było
 7   2,  21|   dech mu zabiła trwoga i sił brakło. Biegli zewsząd ludzie na
 8   3,  22| niejednym i dzid, i oszczepów brakło... Trzeciego dnia dopiero
 9   3,  24|      łamiąc i padając. Czółen brakło. Niektóre z nich śmiało
10   3,  25|     lecz zdało się, że mu sił brakło.~Wizun sam rzucił się prędko
11   3,  25|  ptasiego mleka nawet jej nie brakło... Aż gdy wyrosła, a ojciec
12   3,  30|   dopiero postrzeżono, iż ich brakło. Frasunek był wielki. Wtem,
13   3,  30|       na nim, aby go doma nie brakło. Gdy zrąb założony został