Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |   chałupa-dwór, do której szopy wkoło przytykały, z nią razem
 2   1,  10|      wieżycy... i patrzy z niej wkoło... dobry pan... Gdzie się
 3   1,  11|      niespokojnym okiem rzuciła wkoło nagle. - Kogoś czuję, obcy
 4   2,  12| pożegnała, kłaniając się do nóg wkoło... Wrota raz ostatni otwarły
 5   2,  17|        i oczyma zbierał, co się wkoło działo. Siedział tuż stary
 6   2,  18|    Jaruha niespokojnie patrzała wkoło i wahała się.~- Co, bo nie
 7   2,  21|          Nie widać nic... cicho wkoło i spokojnie. Chwost zaśmiał
 8   2,  21|       wieczorny, cisza panowała wkoło. Biała pani chodziła trwożna,
 9   2,  21|       już widać nie było, cisza wkoło, tylko trzask palących się
10   2,  21|       pełznął do niego Znosek i wkoło pasa go sobie umocował.~
11   3,  22| królewskie purpurą zasłane... I wkoło bogowie drudzy we zbrojach,
12   3,  24|        pieśnią się odbył taniec wkoło dzieży, w której ciasto