Tom,  Rozdzial

 1   1,  7 |        nami trzymać będą.~- Na wiecu się to obradzi lepiej -
 2   1,  7 |  poszczuje! Co wy mu zrobicie? Wiecu się waszego nie boi ani
 3   1,  8 |       się naszej krwi ulało... Wiecu nam trzeba...~Znowu pomilczał
 4   1,  8 |        gospodarz.~- Trzeba nam wiecu i trzeba zmiany - rzekł -
 5   1,  8 |       sobą zajadać będziemy... Wiecu nam trzeba, ale zgodnego
 6   1,  11|    pożałuje...~- Tyś pewnie na wiecu bywał... - śmiejąc się zawołała
 7   2,  15|       tu przyszli do ciebie od wiecu, z woli mirów, a stanie
 8   2,  17|    sercu ma - odezwał się - na wiecu i na radzie wszystko wolno,
 9   3,  22|      się.~- A ty na wiec czy z wiecu? - rzekł szydersko Dobek -
10   3,  22|     Pozdrawiam was, ojcze. - Z wiecu wracacie?~- Tak ci jest,
11   3,  22|     wracacie?~- Tak ci jest, z wiecu jadę... - westchnął Myszko. -
12   3,  26| zawołał Bolko - teraźniejszego wiecu dzień ostatni... Nie może