Tom,  Rozdzial

 1   1,  5 | obyczaj załabiański, bo kneź swobody mirów i gromad znać nie
 2   1,  6 |   dodał - choć lud dziki, do swobody nawykły, ja mu ją ukrócić
 3   1,  7 |       nierychło korzystał ze swobody. Wołano nań bijąc kijami
 4   1,  10|      nie stało, nie stało... swobody się ziemianom zachciało,
 5   1,  10|   zachciało... Zachciało się swobody bezpańskiej, wojewodów wybrali
 6   2,  12|  wszystko zaklęte wracało do swobody, duchy jasne zstępowały
 7   2,  13|   stare kmiecie jesteśmy, do swobody nawykłe. Do ostatniej kropli
 8   2,  19| zażywać nas chce, a myśmy do swobody nawykli i obcego prawa ani
 9   2,  19|     starego naszego żywota i swobody...~Za czym ściskali się
10   3,  22|      chce, szarpie. Dla onej swobody, pana nie znając, zwierzom
11   3,  26|         Pana dotąd nie mamy, swobody aż nadto. Tymczasem pomorskie
12   3,  30|     nam wiece nasze, zbory i swobody wziąć chcieliście, a tych