Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |   opasane sznurami. Spod rękawów sukni krótkich dobywały się ręce
 2   1,  4 |         z wianuszkiem u czoła, w sukni białej, z kwiatkiem w dłoni.~-
 3   1,  5 |     palił, siedziała niewiasta w sukni wełnianej fałdzistej, w
 4   1,  6 |           odzierali ich prędko z sukni, obrywali miecze i nożów
 5   2,  16|         stała Brunhilda blada, w sukni szytej i ciężkiej od srebrnych
 6   2,  19| nadchodził. Przyjezdni, jak to z sukni ich poznać było łatwo, z
 7   2,  19|         całując go, a potem spod sukni dobywszy podobny kruszcowy
 8   2,  21|   ogromna, pierzasta i utkwiła w sukni Myszka, który ją wyrwał
 9   3,  24|          nim razem na ziemię.~Po sukni i z twarzy łatwo w nim zamożnego
10   3,  25|    zamknęły. Podniesiono go i na sukni, którą Wizun zwlókł z siebie,
11   3,  29|        do nóg jej przypadł rąbek sukni całując, przyjęła go uśmiechem.
12   3,  30|  Wojewodowie zaś wdzieli każdy z sukni i oręża, co kto najlepszego