Tom,  Rozdzial

 1   1,  6 |        się w drogę i na długich stojąc nogach strzepywał skrzydła,
 2   1,  6 | wjechawszy.~Wisz patrzał za nim stojąc we wrotach, gdy nadeszła
 3   1,  7 |    starca naprzód posadził, sam stojąc przed nim. Ledwie go skłonił,
 4   2,  12|       który ze strachem jakimś, stojąc za nią, słuchał i nie rozumiał.
 5   2,  12| podniósł starowinę. Trzęsła się stojąc, chwiejąc, jak gdyby paść
 6   2,  13|         niemu, a Jaruha, u łoża stojąc, za nimi patrzała, bo wyszli
 7   2,  13|   Nadchodził wieczór, gdy Duży, stojąc we wrotach zobaczył jezdnych
 8   2,  20|         dwoma typami malowanymi stojąc, Doman czekał na nią u kręgu
 9   2,  21|         chwyciło pastwę podaną. Stojąc dokoła pobożnie, patrzali
10   3,  25|   schowawszy, po szyję w wodzie stojąc do rana, dopiero o brzasku
11   3,  28|    wcale naśladować nie myślał, stojąc i rozglądając się swobodnie -
12   3,  28|         bo się na nogach chwiał stojąc.~- Dobek! - spojrzawszy