Tom,  Rozdzial

 1   1,  6 |       znów nastawało milczenie.~Późno być zaczynało, księżyc się
 2   2,  13|      też potrzebną, jak umiała.~Późno już było i Doman usnął po
 3   2,  13|        i uciec, ale już było za późno. Czeladź śpiąca za progiem
 4   2,  14|   wstrzymać ją chciała, lecz za późno się podniosła. Ogień już
 5   2,  15|        Chwost biegł z nimi, ale późno się zerwał. Gawiedź nie
 6   2,  16| potrzebują nas, podają ręce, za późno! Nie pójdę z kmieciami,
 7   2,  16|     radziliście się nas wprzód, późno teraz. Zwoływali oni wiec,
 8   2,  21| pogardliwie i do izby powrócił.~Późno w noc biała pani przybyła
 9   3,  23|        żelaźni, ale już było za późno. Pomorcy ściśnięci wili
10   3,  28| przyjrzał ludziom i porządkowi, późno w noc nadciągnął doń Hengo
11   3,  29|      cofnęli radzi, uchodzić za późno już było.~Na tej więc dolinie
12   3,  29|         jeszcze, mów więcej!...~Późno w noc mógł zamilknąć Doman,