Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 | Zamyślony stał gospodarz długo w podwórzu, skinął potem na smerdę,
 2   1,  6 |         ciał ludzkich pełzała po podwórzu nie mogąc się rozsypać,
 3   1,  6 |    mieniem uchodził. W pierwszym podwórzu dobitniej jeszcze słychać
 4   1,  6 |    wrzała biesiada krwawa, jak w podwórzu zajadali się kmiecie pijani,
 5   1,  8 |         lecie koło lip starych w podwórzu, i słuchano ich a uczono
 6   1,  9 |           zwrócili się stojący w podwórzu ku napastnikom i zwarli,
 7   1,  9 |        na nowo ryczeć poczęli.~W podwórzu wyły psy, w szopach strwożone
 8   2,  13|       nierad Bumir się znalazł w podwórzu nic nie sprawiwszy, z tym
 9   2,  13|      zobaczyła~Psy stróżowały na podwórzu, ludzie spali, wrota były
10   2,  15|         się wyśliznęła z izby, w podwórzu skinąwszy na zaufanego swojego,
11   3,  24|       Radzili tak jeszcze, gdy w podwórzu wesołe zabrzmiały okrzyki.
12   3,  27|         Miłosz począł chodzić po podwórzu, koszulę szarpiąc na piersi,