Tom,  Rozdzial

 1   1,  6 | świecił jasno, zapalono smolne łuczywa i pan miłościwy mógł z podniesienia
 2   1,  7 |        umiał.~Gdy zmierzchło i łuczywa w izbie pozapalano, siedli
 3   1,  9 |    kamieniach, przyrzucono pęk łuczywa i w blasku jego przedstawił
 4   1,  9 |      wygłodzona jakaś istota.. Łuczywa już przezeń zjedzone opadły
 5   1,  9 |      Na żalniku zapalono stosy łuczywa i rozpoczęto ucztę żałobną.~
 6   2,  12|     niej życie.~Już dwa smolne łuczywa dymiły w ich rękach, a ogień
 7   2,  12|   gdzie zapadało... Dwa smolne łuczywa ogień obejmował boży, zażegniętą
 8   2,  14|      tylko trzask palącego się łuczywa i świergot ptastwa, które,
 9   2,  16|    rzucać mogli. Stosy drzewa, łuczywa i kamieni leżały nagromadzone
10   2,  19|    wieży rozkazał nałożyć stos łuczywa i podpalić go.~Ogromne płomię
11   2,  21|       góry leżała ogromna kupa łuczywa, pachołki wnet z węglami
12   3,  26|     głoszono.~Pozapalano stosy łuczywa jak w noc Kupałową i dzień