Tom,  Rozdzial

 1   1,  5 |      niego nie umarł, chyba w lochu pod wieżą... - dodał z uśmiechem. -
 2   1,  5 |      a że blisko okna byli od lochu, gdy ucichli, posłyszeli
 3   1,  6 |   ochoczo będzie co dnia... W lochu pod wieżą, nie licząc bratanka
 4   2,  14|   dziewkę związać i osiec! Do lochu! Do jamy! - krzyknął Chwostek -
 5   2,  15|       mało u ciebie naszych w lochu pod ziemią gnije i zgniło?~-
 6   2,  15|       Na stołb mi trzeba i do lochu - rzekła - gdzie oślepły
 7   2,  15|       stróż dla zamkniętego w lochu Leszka chleb i wodę zaniósł.
 8   2,  15| obejrzawszy się trwożliwie po lochu, sparta o drabinę, którą
 9   2,  16|    Rzucono mnie do wilgotnego lochu, na słomę zgniłą, na wodę
10   3,  27|     tych ludzi... i rzucić do lochu! Do lochu!~- Nas! wiązać? -
11   3,  27|         i rzucić do lochu! Do lochu!~- Nas! wiązać? - wrzasnął
12   3,  27|        Ktoś odwalił kamień od lochu, w którym zamknięto młodych