Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |         las! - zaśmiał się smerda, któremu zawtórowały śmiechy jego
 2   1,  3 |     spojrzał z ukosa na mówiącego, któremu śmiech zamarł na ustach.~-
 3   1,  5 |            tak nienawidził knezia, któremu służyć był zmuszony, jak
 4   1,  7 |             sam tu! Dorodny chłop, któremu też oczy ogniem pałały,
 5   1,  10|          nakryty zabitym zwierzem, któremu strzałę w oko wbił, leżał,
 6   2,  13|       groźnie już, przybyły kmieć, któremu się czoło pofałdowało.~-
 7   2,  15|           świetlicy, zastała pana, któremu obmokłe suknie ściągano,
 8   2,  15|      bronili się dzielnie. Myszko, któremu krew się z szyi lała, zerwał
 9   3,  24|     Księżycem dnia tego był Doman, któremu sześciu młodzieży na koniach
10   3,  24|         okrytego suknem czerwonym, któremu na łbie świecił czub błyszczący.
11   3,  24| przezroczyste z drogiego kamienia, któremu się wszyscy dziwowali, bo
12   3,  29|          Czwarty był Bolko Czarny, któremu nazwanie to zostało z czasów,