Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 | zamilkło... Sroka siedziała na kamieniu, na czapce, i podniósłszy
 2   1,  1 |         zbłąkanym tu od wieków kamieniu ujrzał siedzącego starca,
 3   1,  1 |        zostało.~Wisz, który na kamieniu siadł, a na leżący naprzeciw
 4   1,  2 |        ROZDZIAŁ 2~Gdy stary na kamieniu siedząc rozmawiał z przybylcem
 5   1,  2 |   pałka niczego.~- Myśmy już o kamieniu zapomnieli - odezwał się
 6   1,  8 |      krzepkim, niż gdy doma na kamieniu u rzeki siadywał, z dala
 7   2,  14|     siadła, jak one, na pustym kamieniu, wzięła nagotowane łuczywo
 8   2,  17|     kneź stary wpośród nich na kamieniu miejsce zajął. Opodal nieco
 9   2,  21|        palą!~- Niech kamień na kamieniu, niech belka na belce nie
10   3,  27|        zadrżały nogi, siadł na kamieniu we wrotach. Dłoń jego sama
11   3,  29|   wielu zginęło.~Siadł więc na kamieniu pod chatą i gdy go kołem
12   3,  29|       się do chramu, siadła na kamieniu, serce ręką cisnęła, na