Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |       słyszeć, znikła płachta na dnie i czółenko jak wąż wsunęło
 2   1,  8  |          od parobka go niemal we dnie pracy rozpoznać było trudno;
 3   1,  10 |          jakby liści suchych, na dnie jej słychać było, później
 4   2,  14 |     czyni skutku.~Każdego niemal dnie nadciągały łódkami nowe
 5   2,  20 |        praojcowie zwykli byli na dnie garnków kłaść święty znak
 6   2,  20 |      tkwiła wielka a wieszcza.~W dnie świąteczne i powszednie
 7   2,  20 |         zdały, a tracił nad nimi dnie całe, gładził je a muskał,
 8   2,  21 |          i trupy.~Na spodzie, na dnie leżały stosy ciał pogniecionych,
 9   3,  27 |        bohaterach prawiła, i tak dnie schodziły powoli.~Ojciec
10   3,  28 | pieśniami bawiły.~Całe godziny i dnie schodziły tak na wylegiwaniu
11   3,  Dop|        federacji, wszystko to na dnie starej Słowiańszczyzny dotykalnie
12   3,  Dop|          i Lechem pierwotnym.~Na dnie podania jest jakaś głucha