Tom,  Rozdzial

 1   1,  9 |  ileś rojów wypiastował, ile wrogów ty zabiłeś, iluś nakarmił
 2   2,  14|      ku obronie od wspólnych wrogów przedsiębrać mieli.~Na ostrowiu
 3   2,  15|      u nas silny był przeciw wrogów naszych i ziemi nam bronił.
 4   2,  19| którzy są nieprzyjaciółmi.~- Wrogów miłować?... - zawołał Piastun
 5   2,  19|  ręce - a jakże to być może? Wrogów? a więc i Niemca?~- Tak
 6   2,  19|    Bóg wasz jedyny Niemców i wrogów kochać każe! - zawołał Piastun -
 7   2,  19|  gwiazda, jak orzeł padał na wrogów... Precz potem odżegnano
 8   3,  24|     całe, jak zajrzeć, przez wrogów było zajęte. Wśród tłumu
 9   3,  26|  słuchać, ni komu dowodzić a wrogów odpierać.~Ludzie się zabrali
10   3,  29|      gąszcz ludzką, w której wrogów od swoich rozeznać nie było
11   3,  29| walczył on dnia tego i nabił wrogów kupy, ale jeden z nich,