Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |   ziemi rozłożył. Poszedł się wprzód obmyć w wodzie i dłonią
 2   1,  2 |   powiódł ku rzece, dawszy mu wprzód sakwy zrzucić w szopie,
 3   1,  6 |     wczora, równie pustą, jak wprzód była. Dopóki wieżę szarą
 4   1,  7 | trzeba więc ostrożnie i cicho wprzód języka dostać, wprzód się
 5   1,  7 |   cicho wprzód języka dostać, wprzód się może rozsłuchać i obliczyć,
 6   1,  7 |       wpuszczono, stali długo wprzód, nim oczy ich oswoiły się
 7   2,  13|       Jaruhę. Przystąpiła doń wprzód rozpatrzywszy się w nim
 8   2,  16|       Nie radziliście się nas wprzód, późno teraz. Zwoływali
 9   3,  23|      rozłożony, i kazał swoim wprzód, nimby się na odpoczywających
10   3,  27|   postawy i twarze. Stali tam wprzód skurczeni i pokorni, tu
11   3,  28|     chciano bowiem koniecznie wprzód wkroczyć od pomorskiej granicy,