Tom,  Rozdzial

 1   3,  28 |            lepszym teraz było, bo wojewodowie i ich tysiącznicy sami każdego
 2   3,  29 |      zrządzeniem dziwnym, że choć wojewodowie mało o sobie wiedzieli w
 3   3,  29 |           panów.~Piastun i krwawi wojewodowie patrzeli na wzgórza; kupy
 4   3,  29 |          okrzykiem: - Kneźno! - a wojewodowie stali, jeden przed drugim
 5   3,  30 |          dzień i dwa, a na trzeci wojewodowie przyszli się opowiedzieć,
 6   3,  30 |   dojechali do chaty, przy której wojewodowie już na koniach stali. Tu
 7   3,  30 | zatrzymawszy się zsiedli.~Czterej wojewodowie zmierzyli ich oczyma srogimi,
 8   3,  30 |           wywrócony na siedzenie.~Wojewodowie zaś wdzieli każdy z sukni
 9   3,  30 |  Leszkowie wszyscy głosem jednym.~Wojewodowie i starszyzna milczała, lecz
10   3,  30 |        Leszkowie przodem, za nimi wojewodowie i Piastun ze starszyzną
11   3,  Dop| Powracający po zgonie Wandy znowu wojewodowie doskonale oznaczają, gdzie